Saplanmış beynime ,çıkmıyor sevdan. Oturmuş sineme, gitmiyor sevdan. Neredeysen artık gel karagözlüm, Beni uyutmadan, yatmıyor sevdan. Sabahlar olup da, tan atışında, Esir alır beni,bekler başımda. Yorgun yüreğimin her çarpışında, Neler çektiğimi bilmiyor sevdan. Celal Özdemir
İmkansızlığı bilerek, Kadere isyan ederek, Gözlerinden yaş dökerek; Sen de sevdin mi ben gibi? Gece hayalinle yatıp, Sabah acıyla uyanıp, Her gün canından usanip; Sen de bezdin mi ben gibi? Gece yarısında kalkıp, Kapı çalınıyor sanıp, Içinde ateşler yanıp; Sen de gezdin mi ben gibi ? Celal Özdemir
Sanma evrende güneşsin, Sanma ki dünyada teksin. Senden nice güzeller var, Artık umrumda değilsin… Ister, dilin af dilesin, Ister, gözünden yaş gelsin, Ister, feryadın dağ delsin, Umrumda bile değilsin. Çok naz ettin usandırdın, Yalanlarınla kandırdın, Uyuyordum uyandırdın; Umrumda bile değilsin.. Eski çamlar bardak oldu, Yaprakları toprak oldu. Gönül yeni bir aşk buldu, Umrumda bile değilsin… […]
Yüreği elinde tekbir dilinde, Destan yazıyor Mehmet’im Afrin’de. Gördüğünde hainleri ininde, Şaha kalkıyor Mehmet’im Afrin’de. Öfkesi kabarıp sabrı taşınca, Yerle yeksan olur düşman her yerde. Vatan aşkı ile bir kez coşunca, Dilde destan olur millet her yerde. Kurnik dağlarının en zirvesinden, Kükrüyor düşmana Mehmet Afrin’de. Yakalamış sırtlanı ensesinden, Vuruyor başına Mehmet Afrin’de. […]