Vedalaşmıştıkkavakların pamukçuk döktüğüsıcak bir yaz akşamında. Bakışıp ağlamıştıkşehrin taş sokaklarında. Belki sen unuttun amao günkü masum bakışların,arkamdan ağlayışlarınsanki bugün gibi hep aklımda. Yaşananlara virgül koyupşehirden gittiğimde,sen noktayı koymuştunben geriye döndüğümde. Şimdi dilimdeaçık kalmış bir parantezdeneden, niçin, niye diyeparantezi kapatmayanonlarca kelime… İşte böyle! ✍️ Celal Özdemir
Ay: Haziran 2018
Mutluluğun adresiniBiliyorsan söyle usta.Seni yaratan Rabb’iniSeviyorsan söyle usta… Çektiğim onca acıyı,Yüreğimdeki sızıyı,Yazmadığım bu yazıyıNiye ben çekerim usta? Her gün çile, her gün keder,Bilmiyorum nerede biter.Seni de üzdüysem eğer,Hakkını helâl et usta. ✍️ Celal Özdemir
Benim gözlerimi gönlüm doyurmuş,Açgözlü olana ben adam demem.“İnsanı sev.” diye Rabbim buyurmuş,İnsan sevmeyenle hasbihâl etmem. Kin tutup da insanlara bilenmem,Düşenlerin arkasından sevinmem.Haksız olana “Bu haklı.” diyemem,Kesseler dilimi, yalan söylemem… Münkirin önüne durup eğilmem,Helal olmayan lokmadan yiyemem.Aç kalsam da zalimlere bey demem,Allah varken kuldan rızık dilemem. Benim eyvallahım bir tek Allah’a,Eyvallah etmem padişaha, şaha!Bilsem dünyaya gelirim …