Havan yine yapmış tavan,Kimlere yavrum bu havan.Kara lastik giyiyordu,Zamanında anan baban… Unuttun geldiğin yeri,Tanımıyorsun kimseyi.Fazla havalanma yavrum;Öptürürler bir gün yeri… Havan yine yapmış tavan,Sanma sürer böyle devran.Dünya döner, talih döner,Bir gün sana da olur zindan. ✍️ Celal Özdemir

İçimde yaktığın ateş sönmeden,Karşıma çıkmanın sırası mıydı?Gözlerimden akan yaşlar dinmeden,Yine ağlatmanın sırası mıydı? Açtığın yaralar henüz geçmeden,Karşıma çıkmanın sırası mıydı?Azrail gelip de hesap kesmeden,Mezara koymanın sırası mıydı? ✍️ Celal Özdemir

Mevsimlerden bahardın sen,Vakitlerden seherdin sen,Gülüşün ömre bedeldi,Meleklerden güzeldin sen. Gönül köşkümde köşemdin,Hem mutluluk hem neşemdin.Yıllar oldu gelmiyorsun,Yoksa;Sen beni hiç mi sevmedin? Belki başka bir yar buldun,Belki beni unuttun.Ben hâlâ aynı yerdeyim,Sen hangi bahara kondun? ✍️ Celal Özdemir

Tek mevsimlik çiçekmişsin meğer sen,Mahallenin en güzel kızı, Süsen.Seninle geçen mutlu günlerimi,Nasıl özledim ah bir bilebilsen… Tüm mahalle sana âşık olmuştu,Piyango ise tek bana vurmuştu.Bir kez bile tutamadan elini,O güzel günler ne çabuk savuştu. ✍️ Celal Özdemir

Ne yurdu var ne bir evi,Garip serserinin biri.Dünyadaki tek serveti,Koynundaki soluk resmi. Kerem’in Aslı’sı gibi,Mecnun’un Leyla’sı gibi,Sevmiş o da bir zamanlarDeliler gibi birini… Kucağında bir kedisi,Bir de hayatın sillesi.Yokmuş başka hiç kimsesi,Mahallenin serserisi. Kerem’in Aslı’sı gibi,Mecnun’un Leyla’sı gibi,Sevmiş o da bir zamanlarDeliler gibi birini… ✍️ Celal Özdemir