Gülün dikenini sökme,Diken gülün bekçisidir.Seveni üzüp hor görme,Seven, aşkın işçisidir.   ✍️ Celal Özdemir

Herkes bezirgan olmuş, pazar kurmuş,Eşini, dostunu satan, satana.Her yer mektepsiz âlimlerle dolmuş,Kıçından uydurup, atan, atana. Menfaat uğruna dostlar bozulmuş,Her gün terazide, tartan tartana.Hakikat yük olmuş, sırtlar yorulmuş,Yalanın değeri artan, artana. Doğru söz söyleyen düşman sayılır,Maskeler çoğaldı takan, takana.Vicdanlar susmuş da kalpler bayılır,Yüzüne gülüp de çakan, çakana. Dünya bir han imiş gelen göçermiş,Kim ne eker ise…

Dedi ki, ne haldesin?Dedim ki, kendi hâlimdeyim… Dedi ki, kiminlesin?Dedim ki, dertlerleyim… Dedi ki, ne zamandır?Dedim ki, hep böyleyim… Dedi ki, ne zaman biter?Dedim ki, ne bileyim… Dedi ki, umut yok mu?Dedim ki, var belki de… Dedi ki, nerelerde?Dedim ki, kalbimde… ✍️ Celal Özdemir

Ne seni seven sevmesini bilmiş,Ne bir değer vermiş ne mutlu etmiş.Acıyla çileyle yılların bitmiş,Ağlama gülüm bu da kaderdenmiş… Gönlünde açan güller erken solmuş,Hayallerin yorgun yıllarla dolmuş.Her gece sessizce gözlerin dolmuş,Sabret gülüm belki yarın güler yüzün. ✍️ Celal Özdemir