Sevipte ayrıldığın zaman, İki yabancı oluyor insan. Gelip geçtikçe yanından, Sızım, sızım sızlıyor, İçindeki kanayan yaran. Ne bir merhaba diyebiliyorsun, Ne yüzüne bakabiliyorsun. Yabancıdanda yabancısın artık, Çaresizce hep içine ağlıyorsun. İzin vermiyor yine de gururun, Göz yaşlarını bile saklıyorsun. Celal Özdemir
Sensiz bu şehrin; Her yanı ıssız. Sokaklar sessiz, Gülleri kokusuz. Vakit gecenin tam ortası, Ellerim cebimde yürüyorum, Hem yorgunum, hem uykusuz. Sensiz bu şehrin; Caddeleri karanlık, Bulutlar ağlamaklı, Gök yüzü bulanık. Ben ise param parçayım bu gece Böyle olur muydum bilmem, Olmasaydım ben sana aşık. Celal Özdemir
Yıllar sonra seninle, Karşılaşmakta varmış kaderde. Ne senden bir eser kalmış, Ne de bende… Sana diyemediğim, İki kelimelik bir cümle, Hep dert oldu yıllarca içimde. Merak edersen ne idi diye, Bırak kalsın, durduğu yerde. En güzeli; Evli evine, Köylü köyüne… Celal Özdemir