Bir denizin ortasında
alabora olmuşum ben.
Vurgun yemiş bu yüreğim,
efkâra boğulmuşum ben.
Çırpınıyorum, olmuyor;
haykırıyorum, duymuyor.
Öyle bir hâldeyim ki
deniz beni anlamıyor.
Bir kıyı görünmez ufukta,
dalgalar vurur başıma.
Batıyorum ağır ağır,
kendi yalnızlığıma.
✍️ Celal Özdemir