Kimlere Kaldı ?

Yüksek topuk ayakkabılarımız,

İspanyol paça pantolonlarımız,

Her iki omzumuza yaydığımız,

Geniş yaka mintanlarımız vardı.

 

Kocamandı insanların yüreği,

Aynı giydiği mintanları gibi.

Çağlayan misali akıp dururdu,

Hiç eksik  olmazdı saygı ve sevgi.

 

Paçalar küçüldü yürek daraldı,

Sevgi, saygı bitti mazide kaldı.

Ey derdine yandığımın dünyası,

İyi bak Celal’ım kimlere kaldı ?

 

Celal Özdemir

Etiketler:

Bir Yorum Yazın

Benzer Şiir ve Yazılar

Onurlu ve DimdikOnurlu ve Dimdik

Gün oldu, Babamızın eskilerinden, Elbiseler diktirdik. Gün oldu, Eski ayakkabılara Pençe yaptırıp giydik. Gün oldu, Çökeleği ekmeğe, Üç öğün katık ettik Fakat Asla haram yemedik. Asla çalmadık Asla insana kul

Şiirin TarifiŞiirin Tarifi

Şairin Şiiri: Kullanılacak Malzemeler Bir tutam yalnızlık Bir kaç kaşık acı Bir avuç göz yaşı Bir ömür hasret Hazırlanışı Hepsini karıştırıp aşk ateşinde pişirir.Üstüne biraz ümit eker ve servis yapar

Kadın DediğinKadın Dediğin

Kadın dediğin Elbisesi ile değil Cüssesi ile değil Cilvesi ile değil Yüreği ile kadındır Kadın dediğin Yalan söylemeyen dili Ellere tutturmağı eli Ruhundaki güzelliği İle Kadındır Celal Özdemir Post Views:

GülümGülüm

Biz ikimiz bir bütündük Bak işte ayrıldık be gülüm Yüreğimizden vurdular Gör işte yıkıldık be gülüm Bir ağaçta iki daldık Kesildik kırıldık be gülüm Gül bir yana dal bir yana

111

Düştüm BenDüştüm Ben

Bazen; Mecnun olup gezdim, Yola düştüm ben, Bele düştüm ben, Çöle düştüm ben…   Bazen; Kerem olup yandım, Kora düştüm ben, Nara düştüm ben, Hara düştüm ben…   Bazen; Ferhat