NİSAN YAĞMURLARI

Önce evler betonlaştı,sonra kalpler. Ardındansokağımızdaki çeşme kurudu,gözlerimizdeki neşe gibi. Çocuk sesleri azaldı,kapı önleri sessizleşti.Bir zamanlar gülüşlerle doluo eski mahalleyavaş yavaş sustu. Pek bir şey kalmadı eskilerden;bir sen,bir ben,birkaç yoldaş,birkaç yaren… Ve şimdibaşımızın üstünde dönendüzeni bozuk bir evren. Beton yükseldikçeinsan biraz daha küçüldü. Ve anladım ki;şehir büyüdükçeinsan yalnızlaşıyor. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 692…

Eski mektupları tek tek okuyup,Hıçkıra hıçkıra ağladım her gün.Yastığımı senin yerine koyup,Sarıla sarıla ağladım her gün… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 862 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

Rızkımı istedim alın terimden,Biraz da mutluluk kendi hissemden.Hem yârimden ettin hem de yerimden. Söyle hayat, söyle…Çok şey mi istedim sanki ben senden? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 712 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

Sen şiirdin,Ben şair. Ben yazdım ama,Sen okuyamadın. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 349 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

Hiçbir zaman uyuşmadıysayaptığım ile mantığım,bu dabenim aptallığım. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 791 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

Mevsim hazan,ömrüm hazan. Ben daha dün çocuktum;sen ne çabuk geçtin, zaman? Şöyle bir baktım da geriye: Hayat yalan,ömür yalan,dünya yalan. Kısacası… her şey yalan. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 852 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp