Yıllar sonra onu gördüm aniden,Dillerim tutuldu, konuşamadım.Eser kalmamış o güzelliğinden,Viraneye dönmüş, tanıyamadım. Suçlu gibi yüzüme bakıyordu,Boynunu büküp büküp ağlıyordu.Sanki affet diye yalvarıyordu,Yanına gidip de sarılamadım. Gelmedi yanıma, uzakta durdu,Belli ki hâlinden utanıyordu.Yüzüne baktıkça gözlerim doldu,Ağlamak istedim, ağlayamadım. ✍️ Celal Özdemir