Yadigar

1179043
Bir yiğit yaşardı Sivas elinde,
Efsaneydi o alemin dilinde.
Tespih elinde hançeri belinde,
Zalimlerin korkusuydu Yadigar.
 
Hep dağıtırdı ne varsa elinde,
Taht kurmuştu fukaranın gönlünde.
Fakirler beklerdi onun yolunda,
Gariplerin babasıydı Yadigar.
 
Evinin önünde kerpiçten duvar,
Diz çöktü önünde kaba dayılar.
Küçüğünü sever büyüğü sayar,
Adamların adamıydı Yadigar.
 
Tiril tiril takımdandı urbası,
Yumurta topuktan ayakkabısı.
Asfaltlarda yankılanırdı sesi,
Kükreyen aslan gibiydi Yadigar.
 
Kalleşler bir gün ona pusu kurdu,
Üç kişi bir olup, on hançer vurdu.
Hangi ana böyle yiğit doğurdu?
Gitti bir daha gelmedi Yadigar…
 
Celal Özdemir

Bir Yorum Yazın

Benzer Şiir ve Yazılar

Olur ya !Olur ya !

Olur ya !   Birgün karşılaşırsak; Ben anlatayım sen dinle, Sen anlat ben dinleyeyim.   Ben ağlayayım sen gözümü sil, Sen ağla ben gözünü sileyim.   Sonra yine; Sen evine