Yel vurdu dalıma, yaprağıma,
Sel vurdu bahçeme, toprağıma.
Ateş düştü yüreğime, bağrıma,
Acılar içinde kaldım Allah’ım.
Dost dediklerim vurdu sırtımdan,
Canım dediğim ayırdı canımdan.
Korkar oldum artık yarınımdan,
Yılanlar içinde kaldım Allah’ım.
Çıkarı olmayan selam vermiyor,
Darda kalmadan kimse gelmiyor.
İşi bitince Celal’ı gözü görmüyor,
Zalimler içinde kaldım Allah’ım.
✍️ Celal Özdemir