Şu kuşun da kanadındaymış yarası,
Dertli dertli ötüp ötüp ağlıyor.
Onun da benim gibi yokmuş yuvası,
Benim gibi dönüp dönüp ağlıyor.
Ne karaymış benim alnımın yazısı,
Hâlimi görenler durup ağlıyor.
Yapışmış yakama da gurbet belası,
Anam sılada dizine vurup ağlıyor.
Celal efkârlandı, yine coşuyor sazı,
Köşelerde durup durup ağlıyor.
Bir bedeni kalmış, bir de kırık sazı,
Tellerine vurup vurup ağlıyor.
✍️ Celal Özdemir
Şarkı senin neyine,Türkü senin neyine?Git de otur evine,Detonesin, detone! Denizde ateş yanmaz,Senden şarkıcı olmaz.Senin cırtlak sesiniSağlam kafa kaldırmaz. Dam üstünde saksağan,Vur kazmayı beline.El söylesin, sen dinle;Detonesin, detone! ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 892 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Daya başını sen omzuma,Bakalım yağan yağmurlara.Yıkasın geçmişi, ne varsa,Yeniden çıkalım yollara. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.747 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Öksüzün, yetimin gülmezmiş yüzü,Yokuşa dönermiş giderken düzü.Yalvarsa feleğe geçmezmiş sözü,Öksüzleri de biraz gör Allah’ım. Garibin mevsimi hep güz olurmuş,Çileler, kederler onu bulurmuş.Kanarmış yarası, göz göz olurmuş,Garipleri de biraz gör Allah’ım. Anadan ayrılan kuzu gülmezmiş,Babasını yitiren büyümezmiş.Kor ateşlerde yanarmış, sönmezmiş,Yetimleri de biraz gör Allah’ım. ✍️ Celal Özdemir 🌿 Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.801 Bu gönderiyi paylaş:…
Uzun yıllar sonraBugün haberini aldım. Evliymişsin, mutluymuşsun,İyi de bir mevkiin varmış.Mutlu bir yuva, bir de çocuğun…Ne güzel… Sevindim inan buna.Mutluluğun daim olsun,Kaderin benzemesin bana. Beni sorarsan eğer; Ne sevdan geçti, ne acılarım.Geçen sadeceSensiz ziyan yıllarım. Her gün batımındaBiraz daha artıyor sancılarım. Çok şey değişti sen gideli;Alnımda kat kat kırışıklar,Ağarmış perişan saçlar… Beni en çok üzen…
Sana bir mektup yazdım;göndermeye cesaret edemediğim… Zarfı kapalı kaldı geceler gibi;içinde suskunluğum, pişmanlığım. Her cümlesi yarım,her satırı biraz kırgın. Adını yazınca titredi kalem;kalbimden önce elim yorgun. “İyiyim.” diye başladım;en büyük yalanım oydu. Sensizlikle geçen yıllarhangi kelimeye sığdı ki doğru? Bir özür iliştirdim köşesine;geç kalmış, eskimiş. “Affet.” demeye utandım;zaman senden önce gitmiş. Yırtmadım mektubu,yakmadım da… Bir…
Gurbet elden sana bir mektup yazdım,Beklerken cevabı hayale daldım.Duydum ki seni ellere vermişler,Yıkıldım orada, duymaz olaydım. Bir daha Sivas’a nasıl giderim?Seni sorarlarsa ele ne derim?Varsın bundan sonra Mecnun desinler,Diyardan diyara ağlar gezerim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.943 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…