DUVAR DİBİNDE BİR ÇOCUK
Ne zaman
ağlayan bir çocuk görsem,
çocukluğum gelir aklıma.
Bir şey saplanır
tam sol yanıma.
Sanki biri
yıllar öncesinden çıkıp
paslı bir bıçağı
yüreğime yeniden saplar.
Çünkü bilirim;
bir çocuğun ağlaması
sadece gözyaşı değildir.
Bazen bir evden kovulmuştur,
bazen bir sofradan eksilmiştir,
bazen de kimsenin duymadığı
bir çığlık taşır içinde.
Ben de öyleydim.
Kapı önlerinde büyümüş,
duvar diplerinde susmuş,
kimsenin sahip çıkmadığı
bir çocuk.
O yüzden
ne zaman ağlayan bir çocuk görsem
anlarım.
Bazı çocuklar
oyuncaklarını kaybetmez…
Bazı çocuklar
çocukluklarını kaybeder.
Ve bilirim;
Bir insanın kalbi
en çok çocukken kırılır.
Sonra o kalp büyür…
ama bir daha asla çocuk olmaz.
Ne zaman
ağlayan bir çocuk görsem,
çocukluğum gelir aklıma.
✍️ Celal Özdemir