Ne baharı bildim ne de seheri,
Zemheriden başka mevsim görmedim.
Koca dünyaya geldiğimden beri
Ağladım, sızladım, bir gün gülmedim.
Uzaktan görenler mesut sandılar,
Sırrımı kimseye söyleyemedim.
Öyle bir soysuza düştü ki gönlüm,
Ondan başkasına yâr diyemedim.
✍️ Celal Özdemir
Taşhan’ın arkasında,Mahkeme Çarşısı’nda,Kanlar içinde kaldımCaddenin ortasında. Sıralandı kurşunlar,Kana boyandı karlar.Bedenim delik deşik,Bayram etsin düşmanlar. Kanım karlara aktı,Canım bedenden çıktı.Beni kurşunlar değil,Bir vefasız yâr yıktı… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 766 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Uzak bir hastanenin odasında,yatıyorum hasta karyolasında.Gel ki son bir defa göreyim seni;belki de bu gece en son fasıla. Her gece adını anıyormuşum,ateşler içinde yanıyormuşum.Uyanınca annem söylüyor bana:ben uyurken bile ağlıyormuşum. Penceremde solgun bir ay ışığı,yastığımda hasretinin ağırlığı.Eğer bu gece kapanırsa gözlerim,bil ki son sözüm yine sen olursun. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 841…
Felek ne benimle derdin?Ben kalktıkça yere serdin.Yârimi ellere verdin,Mecnun’dan da beter ettin. Sıla nere, gurbet nere?Karıştı hep birbirine.Bir gün azap, bir gün çile,Bu nasıl kadermiş böyle? Dinmedi gözümde yaşım,Zehir oldu lokmam, aşım.Her gün belalarda başım,Tüm mevsimler benim kışım. Sıla nere, gurbet nere?Karıştı hep birbirine.Her gün azap, her gün çile,Bu nasıl kadermiş böyle? ✍️ Celal Özdemir…
Boynuna sarılacağım,kolunda uyuyacağım,gününü kutlayacağım…Benim hiç annem olmadı. Saçlarımı okşayacak,ağlayınca susturacak,koruyup da kollayacak…Benim hiç annem olmadı. Hastalanınca üzülen,soğukta üstümü örten,kalkıp da çorba pişiren…Benim hiç annem olmadı. Elbisemi ütüleyen,sonra okula gönderen,akşam yolumu bekleyen…Benim hiç annem olmadı. Düşünce tutup elimden,acılarımı üfleyen,beni “yavrum” diye seven…Benim hiç annem olmadı. Anneler gününü kutlarken eller,akıyor gözümden seller.Bu nasıl bir kötü kader…Benim hiç…
Sivas’ın bağrında bir mavi düş,Sessizce uzanır Hafik gölü.Rüzgârı serindir, suyu berrak,Yüreğe dokunur her bir yolu. Sabahında kuşlar türküler söyler,Akşamında göl aynaya döner.Gurbetten bakanın içi sızlar,Hafik deyince gönül hep döner. Bir taşında çocukluk saklıdır,Bir dalında eski hatıralar.Kim bir kez sevdiyse bu diyarı,Hafik kalbinde ömür boyu yaşar. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 841 Bu gönderiyi…
Rüzgâr gibi gelip geçti yıllar,Gençliğimi çalıp kaçtı yıllar.Saçlarıma aklar saçtı yıllar,Söyleyin, bu ben miyim aynalar? Perde inmiş gören gözlerime,Sızı düşmüş gezen dizlerime.Hazan gelmiş benim yazlarıma,Söyleyin, bu ben miyim aynalar? Daha dün oynuyordum sokakta,Kırışıklar oluşmuş bak yanakta.Doğruyu söyleyin Allah aşkına,Söyleyin, bu ben miyim aynalar? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 776 Bu gönderiyi paylaş: Share…