Anasız kuzunun sesi gür çıkar,
Feryadı dağları taşları yıkar.
Zemheridir ona yaz ile bahar,
Ne ayını bilir, ne yılı bilir.
Anasız kuzuya vuran çok olur,
Nere gitse dertler ona yük olur.
Bir gün bu dünyadan Celal yok olur,
Bilmem yolcu etmeye kimler gelir.
✍️ Celal Özdemir
Yâr, sana türküler yazdım,Yazdıkça kâğıt ağladı.İsyan edip yaptığına,Mürekkep, divit ağladı. Artık bana yaramazsın,Daha beni bulamazsın.Yanıp yanıp küle döndüm,Görsen de tanıyamazsın. Yüreğime koydun acı,Ellere sürdün ilacı.Hani seviyordun beni,Böyle mi sevdin yalancı? Artık bana yaramazsın,Daha beni bulamazsın.Yanıp yanıp küle döndüm,Görsen de tanıyamazsın. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.459 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter)…
Cümle sokaklar gül kokmuş,Yârim mi geçti buradan?Bülbüller dilini yutmuş,Gülüm mü geçti buradan? Kaç gün oldu göremedim,Hâllerini soramadım.Ben kokusundan anladım;Yârim mi geçti buradan? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 781 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Yüksek topuk ayakkabılarımız,İspanyol paça pantolonlarımız,Her iki omzumuza yaydığımızGeniş yaka mintanlarımız vardı. Kocamandı insanların yüreği,Aynı giydiği mintanları gibi.Çağlayan misali akıp dururdu,Hiç eksik olmazdı saygı ve sevgi. Paçalar küçüldü, yürek daraldı,Sevgi, saygı bitti, mazide kaldı.Ey derdine yandığımın dünyası,İyi bak Celal’ım kimlere kaldı? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.953 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter)…
Ne yurdu var ne bir evi,Garip serserinin biri.Dünyadaki tek serveti,Koynundaki soluk resmi. Kerem’in Aslı’sı gibi,Mecnun’un Leyla’sı gibi,Sevmiş o da bir zamanlarDeliler gibi birini… Kucağında bir kedisi,Bir de hayatın sillesi.Yokmuş başka hiç kimsesi,Mahallenin serserisi. Kerem’in Aslı’sı gibi,Mecnun’un Leyla’sı gibi,Sevmiş o da bir zamanlarDeliler gibi birini… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 778 Bu gönderiyi paylaş:…
İçini sevda yakmış dışını ayaz,Baş eğmez haksızlığa delidir biraz.Dudağında bir türkü, elinde de saz,Onun adına bizde Yiğido derler. Ermez aklı ne yalana ne dolana,İnsan gibi bakar Hak’kın kullarına.Öfkelenir fazla basarsan teline,Onun adına bizde Yiğido derler. Aç kalsa da etmez kullara eyvallah,Yiğitliği soyundandır Evvel Allah.Akşamdan dediği değişmez bir sabah,Onun adına bizde Yiğido derler. Komşusu aç iken…
Ezildim topraklar gibi,Döküldüm yapraklar gibi.Gelip bir görsen hâlimi,Sen de tanımazsın beni… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 917 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp