Kendini yerime koysan,
Nasıl sevdim bir anlasan,
Pişman olup utanırdın
Beni anladığın zaman.
Belki oturup ağlardın,
Geçen günleri arardın,
Sen de tutuşup yanardın
Beni anladığın zaman.
Ömrümüz bitmiş olacak,
Bir meçhulde son bulacak.
Umutlar toprak olacak
Beni anladığın zaman.
✍️ Celal Özdemir
Bir doğru sözün yok, hepsi yalan,Dışın insan gibi ama ruhun yılan.Yalanım varsa olayım ben hayvan,Söyle zırto, söyle sen ne ayaksın? Gülmek için başkasını ağlatmışsın,Yiyip doyup garibi aç bırakmışsın.Çıkar için insanlıktan çıkmışsın,Söyle zırto, söyle sen ne ayaksın? Fesatlık sende, nankörlük sende,Haram parayla bonkörlük sende.Çok zıplama, yapışırlar ensene,Söyle zırto, söyle sen ne ayaksın? ✍️ Celal Özdemir Bu…
Unutursun bir gün dediler,Gelip hep teselli verdiler.Demek sevmeyi bilmediler,İlk sevgiler unutulmazmış. Sevda sökülüp atılmazmış,Gerçek sevgi unutulmazmış.Aşk yüreği yaralayıncaCümle tabipler saramazmış. Dünyayı koysalar önüne,Evlensen de bir huri ile,Çoluk çocuk büyüse bileİlk sevgiler unutulmazmış. Sevda sökülüp atılmazmış,Gerçek sevgi unutulmazmış.Aşk yüreği yaralayıncaCümle tabipler saramazmış. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.035 Bu gönderiyi paylaş: Share on X…
Acımasızsa insanlar,İnsafsızsa geçen yıllar,Vefasızsa sevdiğin yar,Eylül’ün ne günahı var? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 494 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Kime yaramı göstersem,Bir hançer de o çakıyor.Kimi yârim diye sevsem,Bir ateşte o yakıyor. Kırıldı umudun dalı,Yıkıldı gönül sarayı.Kurudu gözüm pınarı,Her gün ağlaya ağlaya. Açmadı ömrümün gülü,Tomurcukken kuruttular.Ne diriyim ne de ölü,Bir kenarda unuttular. Kırıldı umudun dalı,Yıkıldı gönül sarayı.Kurudu gözüm pınarı,Her gün ağlaya ağlaya. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.143 Bu gönderiyi paylaş: Share…
Emperyalist güçler…Dünyayı bir pazar gibi görenler,Toprakları rakam,İnsanları istatistik sananlar. Masalarda çizdiniz haritaları,Cetvellerle böldünüz ülkeleri.Ama bilmediniz;Bir halkın kalbiKağıt üzerinde bölünmez. Petrol kokan savaşlar kurdunuz,Altın uğruna şehirler yaktınız.Bir çocuğun ekmeğini çalıpAdına “düzen” dediniz. Tanklarınız yürüdü sokaklarda,Uçaklarınız göğü parçaladı.Ama her bomba düştüğündeToprağa sadece insanlar değil,Vicdanınız da gömüldü. Bir yerde anneler ağladı,Bir yerde çocuklar sustu.Bir yerde şehirler kül oldu,Ama…
Üstümde askerlikten kalma parka,Uzanmışım parkta tahta bir banka.Yine meteliksizim, yine terso,Tüm sermayem birkaç otlak sigara. Sayende;Benim gidecek yerim yok,Senin yatacak yerin yok… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 511 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp