Böyle değildin eskiden,
Ne oldu sana böyle yar?
Daha dün el ele iken,
Aramıza ördün duvar.
Sende sevdin, etme inkâr,
Hem de en az benim kadar.
Şimdi inkâr etsen bile,
Bu aşkı bilen Allah var.
Yalanmış bütün duygular,
Benim için ağlamalar.
Şimdi gel de gör hâlimi,
Hayatım oldu tarumar.
✍️ Celal Özdemir
Celal Özdemir, Türkiye’de yayın yapan çeşitli televizyon kanallarında kültür-sanat, şiir ve müzik programlarına konuk olarak katılmıştır. Katıldığı bazı televizyon programları şunlardır: Kanal Program Kral Karadeniz 28.01.2011 Metin Çay ile Sportmence Medya TV 10.02 2011 Aylin ile Sabah Keyfi Kanal 9 …
Seni düşününce bazeniç çekiyorum derinden.Sen yaralı, ben yaralı;bir şey gelmiyor elimden. Yakıyorum bir sigara,vuruyorum duvarlara.Ağlayasım gelir o anhem de bağıra bağıra. Yanıyorum ateşlerde,günlerim geçtikçe böyle.Kısmet değilmiş sevgilim;kavuşamadık seninle. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.893 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bizim mahallenin çocukları…Dizleri yaralı,Yüreği tertemiz olanlar. Topu yamalıydı belki,Ama hayalleri kocamandı. Akşam ezanına kadar süren özgürlük,Bir tas suyla biten kavgalar,Bir gülüşle barışılan hayat… Kimimiz erken büyüdü,Kimimiz hâlâ o sokakta kaldı. Bizim mahallenin çocuklarıZengin değildi,Ama yalnız da değildi. Yan yana durmayı,Düşeni kaldırmayıOrada öğrendik. Şimdi herkes başka bir yolun ucunda,Ama ne zaman içimiz daralsaAklımıza aynı yer düşüyor:…
Ben çektim acını,Ben çektim kahrını,Ben çektim cefanı,Ben çektim sevdanı.Hasretin yüreğimde,Taşırken amansız acını.Söyle şimdi sevgilim,Kim sürüyor sefanı? Adını koluma yazarkenKollarımı dağladığımKibritler, kavlar…Seni görmek içinYürüdüğüm o yollar,Ayakkabılarımdan sızıpÇorabıma kadar işleyipAyaklarımı morartanSulu karlar,Hiç acıtmamıştıSen ellerin olup daYüreğimi acıttığın kadar. Bilmem kiŞimdi nerelerdesin?Kimi ısıtıyor sıcak nefesin,Kime huzur veriyorBuğulu, büyülü sesin?Kim bilir, belki deSen de mutlu değilsin.Sen de benim gibiAcıdasın,…
Sen de seviyordun beni,Gözlerinden okuyordum.Tıpkı ben de senin gibiSöylemeye korkuyordum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 413 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Boynuna sarılacağım,Kollarında uyuyacağım,Anneler gününü kutlayacağım,Benim hiç annem olmadı. Saçlarımı okşayacak,Ağlayınca susturacak,Koruyup da kollayacak,Benim hiç annem olmadı. Hastalanınca üzülen,Soğuklarda üstümü örten,Kalkıp bana çorba pişiren,Benim hiç annem olmadı. Elbiselerimi ütüleyen,Sonra okula yolcu edip gönderen,Akşamları yolumu bekleyen,Benim hiç annem olmadı. Düşünce tutup elimden,Acılarımı geçsin diye üfleyen,Beni “yavrum” diye seven,Benim hiç annem olmadı. Anneler gününü kutlarken eller,Benim gözümden akıyor…