BU BAYRAMDA GELMEDİN
Gelmeyeceğini bile bile,
Yine de bekledim pencerede.
Ateşler yanarken yüreğimde,
Bu bayramda gelmedin sevgilim.
Dökülürken gözlerimden yaşlar,
Islandı mendilimde nakışlar.
Garip hâlime ağlarken kuşlar,
Bu bayramda gelmedin sevgilim.
Dermansız yaralarım derinde,
Kulaklarım kapının zilinde.
Diken mi vardı sanki yolunda?
Bu bayramda gelmedin sevgilim.
✍️ Celal Özdemir
Bir su doldur içeyim, Kepeneğin suyundan. Sivaslı vaz geçer mi? Güzel sevme huyundan? Kepeneğin suyuna Testi bıraktım dolsun. Senin selvi boyuna Yiğido kurban olsun. İstasyon Caddesi’nde Yârim gezer salınır. Öpsem gül yanağından, Bana küser, darılır. Kepeneğin suyuna Testi bıraktım dolsun. Senin selvi boyuna Yiğido kurban olsun. Kepeneğin suları Ne de serin oluyor. Sivaslının sevdası Çokta…
Mutluluğun kenarındanBiraz da bana ver felek.Usandım artık canımdan,Biraz da bana gül felek. Bir gurbette, bir sıladaÖmrüm geçti aralarda.Çok bekledim kapılarda,Biraz da bana gel felek. Bir gün olsun güldürmedin,Ben yaptıkça sen devirdin.Zaten beni hiç sevmedin,Biraz da beni sev felek. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.853 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on…
Madımak’ta yandık,Başbağlar’da kurşunlandık.Siz bizikendiniz gibi sandınız amaaramızda bir fark vardı: Biz insandık. Aynı toprağın çocuklarıydık,aynı göğe kaldırdık başımızı.Ama birileriateşi, kurşunu ve nefretibize miras bıraktı. Yine de bilsin herkes:Biz kin büyütmedik yüreğimizde,çünkü kanla yazılan her acının üstündebir tek şey kalır sonunda: İnsan olmak. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 781 Bu gönderiyi paylaş: Share on…
Sivas’a yine şiir yazdım bugün,rüzgârın taşıdığı eski bir türkü gibi…Her dizesi biraz gurbet,her kelimesi biraz memleket koktu. Taşına yazdım, toprağına yazdım,soğuğunu bile sevdiğimi anlattım.Çünkü bazı şehirlerinsanın içini üşütmez,içindekini hatırlatır. Sokaklarından geçerkenadımlarım değil, hatıralarım yankılandı.Bir çocukluğun sesi vardı orada,bir de yarım kalmış cümlelerin. Sivas’a şiir yazmak,biraz kendine dönmektir aslında.İnsan nereden kırıldıysaorada başlar en içten dizeler. Ben…
Entarisi dar beden,Su içiyor çeşmeden.Gel beraber gezelim,Kimse bizi görmeden. Deli deli deli kız,Yanakları çilli kız.Öptüm sevdim doymadım,Sanki Anzer balı kız. Entarisi düğmeli,Kaşı gözü sürmeli.Gir koluma gezelim,Görenler olsun deli. Deli deli deli kız,Yanakları çilli kız.Öptüm sevdim doymadım,Sanki Anzer balı kız. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 850 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…
Boynuna sarılacağım,kolunda uyuyacağım,gününü kutlayacağım…Benim hiç annem olmadı. Saçlarımı okşayacak,ağlayınca susturacak,koruyup da kollayacak…Benim hiç annem olmadı. Hastalanınca üzülen,soğukta üstümü örten,kalkıp da çorba pişiren…Benim hiç annem olmadı. Elbisemi ütüleyen,sonra okula gönderen,akşam yolumu bekleyen…Benim hiç annem olmadı. Düşünce tutup elimden,acılarımı üfleyen,beni “yavrum” diye seven…Benim hiç annem olmadı. Anneler gününü kutlarken eller,akıyor gözümden seller.Bu nasıl bir kötü kader…Benim hiç…