Gurbetin gurbetinde
Ötekinin ötekisiyim artı
Siktir çekmişim
Yalancılara, dolancılara,
Satılmışlara, uşaklara,
Yağcılara ve yavşaklara.
Dik kafalılık delilikse
Delilerin delisiyim artık.
İsyan etmişim
Kolpacıya, namussuza,
Ahlaksıza, vicdansıza,
Rüşvetçiye ve hırsıza.
Bundan sonra ben, benim artık.
Yalın kılıç, tek tabanca,
Bir başıma.
✍️ Celal Özdemir
Bugün yolumu bekleme!Ben artık gelmeyeceğim.Ar ettim kendi kendime,Senden sevgi dilenmeyeceğim. Dün belki son görüşündü,Bir daha dönmeyeceğim.O manalı bakışınıBir daha asla görmeyeceğim. Bir gün karşılaşsak bile,Tek bir söz demeyeceğim.Diz çöksen de sen önümde,Seni affetmeyeceğim… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 729 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share…
Kimi gün gidişine ağladım,Göz pınarlarım kuruyana kadar.Kimi gün duvarları yumrukladım,Avuçlarım kanayana kadar.Kimi gün çok acıdı canım,Ciğerlerim yanana kadar.Sen efendisin, ben tutsağım,Bu can bedenden gidene kadar. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 713 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bizim çocukluğumuzda;Ne imitasyon sevdalar,Ne protez kadınlar,Ne de sekiz kavanozu yüz lirayaSahte ballar vardı.Her şeyAna sütü gibi saf ve doğaldı! ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.760 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bir gün lodos olursun, bir gün poyraz,Eser durursun üstünde sinemin.Bir gün ateş olursun, bir gün yalaz,Yakarsın her yerini bedenimin… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.731 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Memlekette vardı, hatırla, itibarımız,Akrabadan ileri idi komşularımız.Burada çalınmaz oldu kapılarımız,Baba, niye getirdin bizi İstanbul’a? Burada yere düşeni kaldırmıyorlar,Düşenin önce cebine saldırıyorlar.Akrabalar el olmuş, sormuyorlar,Baba, niye getirdin bizi İstanbul’a? Kapatıp geldik evimizi, ocağımızı,Celebe verdik davarımızı, malımızı.Otlar kaplamış ekin tarlalarımızı,Baba, niye getirdin bizi İstanbul’a? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 726 Bu gönderiyi paylaş: Share on…
Yüksek topuk ayakkabılarımız,İspanyol paça pantolonlarımız,Her iki omzumuza yaydığımızGeniş yaka mintanlarımız vardı. Kocamandı insanların yüreği,Aynı giydiği mintanları gibi.Çağlayan misali akıp dururdu,Hiç eksik olmazdı saygı ve sevgi. Paçalar küçüldü, yürek daraldı,Sevgi, saygı bitti, mazide kaldı.Ey derdine yandığımın dünyası,İyi bak Celal’ım kimlere kaldı? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.900 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter)…