ETME
Bu sayfanın ziyaret sayısı: 972
Çık yollara gel diyorsun,Mümkünüm yok ki geleyim.Benden ümit istiyorsun,Bende var mı ki vereyim? Tükendi tüm umutlarım,Gazel oldu yapraklarım.Bakma öyle güldüğüme,Ben hep içimden ağlarım. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.025 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Memlekette vardı, hatırla, itibarımız,Akrabadan ileri idi komşularımız.Burada çalınmaz oldu kapılarımız,Baba, niye getirdin bizi İstanbul’a? Burada yere düşeni kaldırmıyorlar,Düşenin önce cebine saldırıyorlar.Akrabalar el olmuş, sormuyorlar,Baba, niye getirdin bizi İstanbul’a? Kapatıp geldik evimizi, ocağımızı,Celebe verdik davarımızı, malımızı.Otlar kaplamış ekin tarlalarımızı,Baba, niye getirdin bizi İstanbul’a? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 727 Bu gönderiyi paylaş: Share on…
Geri dur benim yolumdan,Canımı aldın canımdan.Kanıyor bak yaralarım,Okla vurdun her yanımdan. Sevdam geçti sanmayasın,Aklın fikrin bende kalsın.Gözümde kaldı muradım,Sen de murat almayasın. Kimse gelmesin yanına,Doktor bakmasın yarana.Sen de ben gibi olasın,Düşesin aşkın narına. Sevdam geçti sanmayasın,Aklın fikrin bende kalsın.Gözümde kaldı muradım,Sen de murat almayasın. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 850 Bu gönderiyi paylaş:…
Son zil çalınca lisede,Seni beklerdim köşede.Konuştuğumuz o günlerKaybolup gitti mazide. Şimdi anı defterimdeŞiirini okuyorum.Yaş doluyor gözlerime,Tutamıyor, ağlıyorum. Kalsa da her şey mazide,Sevgin hâlâ yüreğimde.Ben seni hep seveceğimDünya durdukça yerinde. Şimdi anı defterimdeŞiirini okuyorum.Yaş doluyor gözlerime,Tutamıyor, ağlıyorum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 766 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share…
Ne baharı bildim ne de seheri,Zemheriden başka mevsim görmedim.Koca dünyaya geldiğimden beriAğladım, sızladım, bir gün gülmedim. Uzaktan görenler mesut sandılar,Sırrımı kimseye söyleyemedim.Öyle bir soysuza düştü ki gönlüm,Ondan başkasına yâr diyemedim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 904 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share…
Ben çocukkenHiç oyuncaklarım olmadı.Arabalar yaptımKendi emeğimle;Konserve kapaklarından,Karpuz kabuklarından. Ben çocukkenLegolarım da olmadı.Evler yapardımHayaller kurupKibrit kutularından,Sokaktaki taşlardan. Ben çocukkenBisikletim de olmadı.Isırıp binerdimBaşkasının bisikletineEkmeğimin ucundan. Defterlerimin sayfasındanKâğıt kayıklar yapardım.Islanıp batınca daBir tane daha yapardım. İmrenmezdim başkalarınınŞatafatlı oyuncaklarına,Süslü püslü urbalarına,Gıcır gıcır ayakkabılarına,Üstü resimli çantalarına. Ve ben çok mutluydum,Yarınlardan umutluydum.Her şeyim oldu zamanla;Gururum aynı gururum,Huyum aynı huyum. Olmayan tek…