GELSENE
Küstün mü sen, Sivas’a gelmiyorsun?
Gelip de hallerimi sormuyorsun.
Darda mısın, sen bana demiyorsun?
Sivas’ın gülleri açtı, gelsene.
Buraların tadı mı kaldı sensiz?
Unuttun, burada kaldım kimsesiz.
Başka yar mı buldun, imansız dinsiz?
Madımakla yemlik bitti, gelsene.
Eridi karlar, kokuyor kekikler,
kayalarda ötüşüyor keklikler.
Ellerim koynumda, gözüm yol bekler;
burnumda tütüyorsun yar, gelsene.
Yeter gayrı ağlatma sen Celal’ı,
tükendi yüreği, kalmadı hâli.
Beni bekliyor Sivas doktorları;
ölüyorum, ölüyorum… gelsene.
✍️ Celal Özdemir