İMKÂNSIZIM
Alnımdaki kara yazım,
Burnumdaki derin sızım,
Ben çaresiz, ben yalnızım,
Nerede kaldın imkânsızım?
Geldi kışım, bahar bitti,
Umutlar dondu, buz tuttu.
Gel artık, canıma yetti,
Nerede kaldın imkânsızım?
✍️ Celal Özdemir
Alnımdaki kara yazım,
Burnumdaki derin sızım,
Ben çaresiz, ben yalnızım,
Nerede kaldın imkânsızım?
Geldi kışım, bahar bitti,
Umutlar dondu, buz tuttu.
Gel artık, canıma yetti,
Nerede kaldın imkânsızım?
✍️ Celal Özdemir
Saatler yalnızlığı çaldığında,Hasretin yüreğime vurduğunda,Başımı yastığa her koyduğumda,Hıçkıra hıçkıra ağlıyorum ben. Bilmiyorum nerdesin, nerelerde,Mektubun yok, gelmiyor haberin de.Seni tanıyanları gördüğümde,Ağlaya ağlaya soruyorum ben. Hatıralar yaramı deştiğinde,Gidişin aklıma her düştüğünde,Sanki cehennemin har ateşinde,Kavrula kavrula yanıyorum ben. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 14.208 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…
Seninle geçen günleri,Çağırsam geri gelir mi?Kor bağlamış yüreğimiSöndürüp serinletir mi? Geçti gitti zalim yıllar,Ne sen varsın ne haber var.Bir yokluğun ağlatıyor,Bir de namussuz akşamlar. Bir bilsen nasıl özledimSeninle geçen günleri.Ah tekrar geriye gelse,Neler vermezdim neleri. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.793 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…
Mazimizi hatırlatıpDün gece beni ağlattın.Kabuğunu söküp söküpYaralarımı kanattın. Ateşime çıraymışsın,Yüreğime yaraymışsın.Ne öldürdün ne güldürdün,Sen nasıl bir belaymışsın? Hem hayalim hem rüyamdaGülmek yasakmış dünyamda.Çekmediğim dert mi kaldıVefasız senin uğrunda? Ateşime çıraymışsın,Yüreğime yaraymışsın.Ne öldürdün ne güldürdün,Sen nasıl bir belaymışsın? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.797 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook…
Akşam olur güneş batar,Dertler başlar katar katar.Gece gündüz benle yatar,Parsel parsel sardılar beni. Çok ağlattı, güldürmedi,Süründürdü, öldürmedi.Yâre gitsem yol vermedi,Dağdan dağa sürdüler beni. Coştum Kızılırmak gibi,Daldan düşen yaprak gibi.Ezdiler hep toprak gibi,Yoldan yola serdiler beni. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 914 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…
Eskiden;Kanatlı kapılarımız,Ahşaptan yapılarımız,Kocaman sofalarımız,Melek gibi komşularımız vardı.Belki de onlarİnsanlıktan son kalanlardı. Bir şişe gazozuÜç arkadaş paylaşacak kadar kanaatkâr,Kendi oyuncağımızıKendimiz yapacak kadar sanatkâr,BüyüklerimizeHer daim saygılı ve itaatkâr,İyiliklere vefakâr,Sevgiliye sevdakâr,Namussuzlara daBoyun eğmeyecek kadarİsyankâr çocuklardık biz! Büyüdükçe kirlendi insanlar.Yok artık eskisi gibi;Yok adam gibi adamlar… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.049 Bu gönderiyi paylaş: Share on…
Yıllar sonraYolum düştüDoğup büyüdüğüm şehre. Issızdı koskoca şehir,Çünkü sen yoktun içinde. Eski evinize geldim,Ellerin değmişti diyeKapılarına el sürdüm. Ayakların değdi diyeKaldırımlarda yürüdüm. Sen yoktun yine şehirde,Yine yoktun sen o evde. Sonra bir sigara yaktım,Anılarla kucaklaştım,Yokluğunla vedalaştım… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 288 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share…