Düşeni tutup kaldıran,
Ekmeği suyu paylayan,
Herkesle gülüp ağlayan,
Nerede şimdi o insanlar?
Riya, fesat bilmezlerdi,
Ölse haram yemezlerdi,
Selamsız hiç geçmezlerdi,
Nerede şimdi o insanlar?
Nur yüzlü güleç dedeler,
Sevimli pamuk nineler,
Göçtüler hep birer birer,
Nerede şimdi o insanlar?
Büyük severdi küçüğü,
Küçük sayardı büyüğü,
Gün aratır dünkü günü,
Nerede şimdi o insanlar?
✍️ Celal Özdemir
Gidince buradan o yar,üstüme yıkıldı dağlar.Bir enkazın altındayım;ne arayan, ne soran var. Ne yurdum var, ne diyarım,kimsesiz bir sevdakârım.Yok ki kimseye zararım;ben tutuşur, ben yanarım. Gece çöker, dert çoğalır,İçimde yaralar kanar.Bir umut doğar sanırım,Sabah olur… yine yanar. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 805 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook…
Eskidendostlarım vardı.Akrabalarımdan yakın,akrabalarım kardeşten yakın,kardeş isecanımdan yakındı. Şimdibir ben kaldım. Canım kardeşimden uzak,kardeşim akrabalarımdan uzak,akrabalarım dostlarımdan uzak…Dostlarım iseellerden uzak oldu. Ve şimdibir akşam vaktikendimle oturuyorum. Anlıyorum kiinsanı yalnız bırakanmesafeler değil… insanların değişmesidir. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 719 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…
Sivas’ta aşk, ayazda üşüyen ellerdir,Bir çayın buharında saklı düşlerdir.Kızılırmak gibi ağır akar sevda,Sessizdir ama derindir, söz verdirir adama. Taş sokaklarda yankılanır adın,Çifte Minare gölgesinde utangaç bir kadın.Kangal rüzgârı savurur saçlarını,Ben içime çekerim kokunu, dumanlı dağlarını. Sivas’ta aşk öyle kolay söylenmez,Bir bakış yeter ama herkese verilmez.Yar sevdi mi tam sever, yarım bırakmaz,Ya ömürlük olur… ya da…
Hayat denen acı yüküDüşe kalka taşıyorum.Bu can bende değil sanki,Bedavadan yaşıyorum. Hayat bana hiç gülmedi,Ne ben sevdim ne o sevdi.Bir gün güler belki derken,Yol bitti, ömür tükendi. Hayat kibrit, ben bir çıra,Alev alev yaktı beni.Küllerimi ummanlaraSürükledi, yuttu beni. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 777 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on…
Sılamdan ayırdın, gurbete attın,Devirdin soframı, naçar bıraktın.Ben sardıkça sen yaramı kanattın,Niye felek, niye beni ağlattın? Kader mi desem ben, yoksa yazımı?Bulamadım şu derdime çözümü.Kendi derdime çalarken sazımı,Niye felek, niye beni ağlattın? Güldürmedin, hep ağlattın Celal’i,Gün mü gördüm sanki doğdum doğalı?Öyle bir kader ki baştan karalı,Niye felek, niye beni ağlattın? Bu sayfanın ziyaret sayısı: 805 Bu…
Çok uzaklardan geliyorum,Ruhum yorgun, kendim yorgun.Yaralı bir yüreğim var;Kadere kızgın, dostlara kırgın. Ben uzaklardan geliyorum,Geçen yıllarıma dargın,Umutlarıma dargın.Bitkin, yorgun, argın…Uzaklardan geliyorum. Bir yer arıyorum;Sessiz, sakin, kimse olmayacak.Bir ben olmak istiyorum,Bağıra bağıra ağlayacak. Sonra ayağa kalkacak,Hayata yeniden başlayacak.Bir daha ağlamayacak… Bir yer arıyorum…Var mı öyle bir yer?Söyle, sana soruyorum… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı:…