OKUL BAHÇESİNDE

Okul bahçesinde kaldı adın,
Bir köşede paslı bir umut gibi.
Zil çaldı, herkes sınıfa döndü,
Biz başka hayatlara dağıldık.

Aynı sıraya hiç oturamadık,
Hep bir boşluk vardı aramızda.
Ben defterimde seni büyüttüm,
Sen başka hayallerde kayboldun.

Kantinde yarım kalan çay gibi
Soğudu içimde bekleyişin.
Bir bakış yetti sanmıştık,
Meğer ömür istermiş kavuşmak.

Mezuniyet günü sustu her şey;
Ne vedaya cesaretim vardı,
Ne “kal” demeye gücüm.

Sen giderken
Ben büyüdüm biraz…

Şimdi her okul yolundan geçişimde
İçimde bir çocuk susar,
Adını söylemez
Ama seni hâlâ tanır.

✍️ Celal Özdemir

Benzer Yazılar

  • SİVAS’IN AYAZI

    Şu Sivas’ın ayazı,Sert olur gardaş, sert olur.Candan sever yiğidi,Mert olur gardaş, mert olur.Alamazsa yârini,Ölene kadar dert olur. Sivaslı bir yâr sevdim,Yüreğim delik delik.Şu Sivas’tan kız sevmek,Vallahi billahi delilik. Şu Sivas’ın kızları,Naz eder gardaş, naz eder.Cümbüşleri, sazlarıHaz eder gardaş, haz eder.Alev alev yakarlar,Köz eder gardaş, köz eder. Sivaslı bir yâr sevdim,Yüreğim delik delik.Şu Sivas’tan kız sevmek,Vallahi…

  • EYLÜL’LER

    En sevdiğim aydı Eylül,En sevdiğim renkti.En sevdiğim kokuydu Eylül,En sevdiğim şarkıydı.Ben şimdi Eylül’ü hiç sevmiyorum…! Ne elini tutabiliyorum,Ne yüzünü görebiliyorum,Ne de tenini koklayabiliyorum.Ben on iki Eylül’den bu yanaEylül ayını hiç mi hiç sevmiyorum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.172 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share…

  • GURUR

    Ay ışığında yakamoz,O uykusuz, ben uykusuz.Martılar seni soruyor,Sen gideli herkes mutsuz. İkimiz de gururluyuz,Hiç arayıp sormuyoruz.İki yabancı el gibi,Olmamalıydı sonumuz. Beni biraz dinleseydin,El sözüne gitmeseydin.Yazık oldu ikimize,Ne sevseydim, ne sevseydin. İkimiz de gururluyuz,Hiç arayıp sormuyoruz.İki yabancı el gibi,Olmamalıydı sonumuz. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 436 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…

  • BENİM HİÇ ANNEM OLMADI

    Boynuna sarılacağım,kolunda uyuyacağım,gününü kutlayacağım…Benim hiç annem olmadı. Saçlarımı okşayacak,ağlayınca susturacak,koruyup da kollayacak…Benim hiç annem olmadı. Hastalanınca üzülen,soğukta üstümü örten,kalkıp da çorba pişiren…Benim hiç annem olmadı. Elbisemi ütüleyen,sonra okula gönderen,akşam yolumu bekleyen…Benim hiç annem olmadı. Düşünce tutup elimden,acılarımı üfleyen,beni “yavrum” diye seven…Benim hiç annem olmadı. Anneler gününü kutlarken eller,akıyor gözümden seller.Bu nasıl bir kötü kader…Benim hiç…

  • GECEMİ AYDINLAT

    Yok öyle geceyi bana bırakıp kendin gitmek.Ya karanlığı da al gitya da kal, gecemi aydınlat… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 914 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp