SEN DE AFFET

Yalan yanlış anlattılar,
Doğruları yanılttılar.
Dargın geçti koca yıllar,
Ben affettim, sen de affet.

Ayırdılar bizi bizden,
Ziyan olduk yalan sözden.
Dargın isen sen bu yüzden,
Ben affettim, sen de affet.

Bir beklentim yoktur senden,
Hem ben evliyim hem de sen.
Kul hakkı kalmasın dünden,
Ben affettim, sen de affet.

✍️ Celal Özdemir

Bu sayfanın ziyaret sayısı: 737

Bu gönderiyi paylaş:

Share on LinkedIn Share on WhatsApp

Benzer Yazılar

  • MAHALLEMİZİN ÇOCUKLARI

    Bizim mahallenin çocukları…Dizleri yaralı,Yüreği tertemiz olanlar. Topu yamalıydı belki,Ama hayalleri kocamandı. Akşam ezanına kadar süren özgürlük,Bir tas suyla biten kavgalar,Bir gülüşle barışılan hayat… Kimimiz erken büyüdü,Kimimiz hâlâ o sokakta kaldı. Bizim mahallenin çocuklarıZengin değildi,Ama yalnız da değildi. Yan yana durmayı,Düşeni kaldırmayıOrada öğrendik. Şimdi herkes başka bir yolun ucunda,Ama ne zaman içimiz daralsaAklımıza aynı yer düşüyor:…

  • SEVDADAN SARHOŞ

    Bugünlerde yok yine ne tadım ne tuzum,Dışım gülüyor ama kötüyüm, bir hoşum.Sanmayın ki koca bir büyük devirdim,Aşkı meze yaptım, sevdadan sarhoşum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.824 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

  • BEKLEYİŞ

    Yüreğimde ne varsa,Hepsini verdim sana.Bir damla bile olsaKalmadı başkasına. Ben seni candan sevdim,Koca bir ömür verdim.Her cemre düşüşündeBu sene gelir dedim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 288 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

  • KARŞILAŞMA

    Yıllar sonra seninlekarşılaşmak da varmış kaderde.Ne senden bir eser kalmışne de bende… Sana diyemediğimiki kelimelik bir cümlehep dert oldu yıllarca içimde. Merak edersen neydi diye,bırak kalsındurduğu yerde. En güzeli;evli evine,köylü köyüne… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 594 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email…

  • AŞK

    Sevdiğine kavuşamamaktır. Gidenin ardından ağlamaktır. Karanlıkta ışıksız kalmaktır. Çıkar yol bulamamaktır. Kalabalıkta yalnız olmaktır, Ölene kadar hep anmaktır. Yememek, içmemek, uyumamak dır. Duygularına mahkum olmaktır. Kısacası ölmek, yaşamamaktır. Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.085 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp