Her şiirimde
Sen varsın!
Hecesinde sen,
Cümlesinde sen,
Kafiyesinde sen,
Dizesinde sen varsın…
Senden başka kimseye
Şiirler yazamıyorum.
Sen anlamasan da,
Hiç oralı olmasan da,
Ağladığımı duymasan da,
Gelip hâlimi sormasan da,
Nedendir bilmem,
Ben sana kızamıyorum…
✍️ Celal Özdemir
Ne boynuma sarıl, ne elimi tut,Uzaktan bir görsem o yeter bana.Yıllardır içimde yaşar bir umut,Ölmeden bir görsem o yeter bana. Dünya gözü ile son defa görsem,Bir yabancı gibi yanından geçsem,Gezdiğin yerlere yüzümü sürsem,İstemem başka şey, bu bana yeter. Yıllar geçti, bulamadım izini,Yerini de bilsem o bana yeter.Uğruna yandığım o gül yüzünü,Habersiz de görsem o bana…
Tepeye çıkmadan ardı görünmez,Kimin ne derdi var dıştan bilinmez.Ağlayıp sızlama boşuna dostum,Kaderde yazılan yazı silinmez. Yollar çetin olur, rüzgâr sert eser,Her insan içinde gizli yük besler.Kimi güler geçer kaderin önünden,Kimi bir ömür sessizce boyun eğer. Ne servet kalıcı ne şan ne makam,Hepsi bir gün verir rüzgâra selam.İnsan ardında tek bir iz bırakır:Adı ile anılır belki…
Şairler şiiriniGece vakti yazar.Geceleri yazar şairlerEn güzel şiirlerini.Saatler yaklaşırken geceye,Yavaş yavaş, azar azar.İşte o zaman eski yaralarAzar ha azar. Şiir yalnızlığı,Yalnızlıkta şairi sever.İşte o zamanYürekte ne varsaKelime kelime,Satır satırSıralayıp şiirleriDışa döker. Şairler şiiriniGece vakti yazar.Bitmek bilmez o gece,Geceler uzar ha uzar.Dile gelir mısralar,Şair yazar ha yazar. Çözülür dilinde bir bir heceler,Sıralanır kafiyeler, dizeler.Ağlatsa da bazen…
Kimini efendiliğe,kimini de ona köle…Sen yaptın bunu böyle;adaletin batsın dünya. Kiminin ekmeği çöpten,kiminin taşıyor küpten.Bu nasıl bir kahpe düzen?Adaletin batsın dünya. Kimi oturur yalıda,kimi yaşıyor çadırda.Kimi de yatar sokakta;adaletin batsın dünya… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.169Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share…
Seni hâlâ seviyorum,Bunu zaman bile silemedi.Yıllar geçti, yollar değişti,Ama sevdam hiç değişmedi. Adını anmasam daİçimde susmayan bir ses var.Her gidişinde biraz daha eksildim,Ama sevgim hep tamam kaldı. Seni hâlâ seviyorum,Bir alışkanlık değil bu.Ne unutuş, ne kabulleniş;Bu, içimde büyüyen bir yara. Belki sen çoktan vazgeçtin,Belki başka hayatlara karıştın.Ama bil ki bir yerdeSeni hâlâ seven bir kalp…
Bugün yolumu bekleme!Ben artık gelmeyeceğim.Ar ettim kendi kendime,Senden sevgi dilenmeyeceğim. Dün belki son görüşündü,Bir daha dönmeyeceğim.O manalı bakışınıBir daha asla görmeyeceğim. Bir gün karşılaşsak bile,Tek bir söz demeyeceğim.Diz çöksen de sen önümde,Seni affetmeyeceğim… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 840Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…