Madem sen de gidiyorsun,
Git gülüm, canın sağ olsun.
Zaten felek vurmuş bana,
Bir tokat da senden olsun.
Sanma beddua ederim,
Öfkemi içime gömerim.
Bir onurum, bir sevdamı
Alıp buradan giderim.
Dostlar bile yılan çıktılar,
Sırtımdan hançer çaktılar.
Her gün yenilenir yaralar,
Bir yara da senden olsun.
Sanma beddua ederim,
Öfkemi içime gömerim.
Bir onurum, bir sevdamı
Alıp buradan giderim.
✍️ Celal Özdemir
Sivas’a yine şiir yazdım bugün,rüzgârın taşıdığı eski bir türkü gibi…Her dizesi biraz gurbet,her kelimesi biraz memleket koktu. Taşına yazdım, toprağına yazdım,soğuğunu bile sevdiğimi anlattım.Çünkü bazı şehirlerinsanın içini üşütmez,içindekini hatırlatır. Sokaklarından geçerkenadımlarım değil, hatıralarım yankılandı.Bir çocukluğun sesi vardı orada,bir de yarım kalmış cümlelerin. Sivas’a şiir yazmak,biraz kendine dönmektir aslında.İnsan nereden kırıldıysaorada başlar en içten dizeler. Ben…
Birazdan gelir ölüm,Buraya kadar yolum.Yürek yorgun, ben yorgun,Hoşça kal yaban gülüm. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 887 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Ne zaman gözümü açsamFelek, benim karşımdasın.Bilmem ki nereye gitsem,Neden benim peşimdesin? Kaçıyorum, peşimdesin,Düşüyorum, üstümdesin.Ölmedik nerem kaldı ki?Öldürüp de al hevesin. Yârimden, sıladan ettin,Felek, çilem bitmedi mi?Bir bana mı yetti gücün,Başkasına yetmedi mi? Kaçıyorum, peşimdesin,Düşüyorum, üstümdesin.Ölmedik nerem kaldı ki?Öldürüp de al hevesin. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.579 Bu gönderiyi paylaş: Share on X…
Kapanmaz bir yara imiş,Bir sevda vurgunu, bir yürek yangını.Kul başına bela imiş,Bir sevda vurgunu, bir yürek yangını. Ne öldürür ne güldürür,Bir sevda vurgunu, bir yürek yangını.Sürüm sürüm süründürür,Bir sevda vurgunu, bir yürek yangını. Gece olunca uyutmaz,Bir sevda vurgunu, bir yürek yangını.Sabah olur unutturmaz,Bir sevda vurgunu, bir yürek yangını. Her gün kanar, sargı tutmaz,Bir sevda vurgunu,…
Boynuna sarılacağım,kolunda uyuyacağım,gününü kutlayacağım…Benim hiç annem olmadı. Saçlarımı okşayacak,ağlayınca susturacak,koruyup da kollayacak…Benim hiç annem olmadı. Hastalanınca üzülen,soğukta üstümü örten,kalkıp da çorba pişiren…Benim hiç annem olmadı. Elbisemi ütüleyen,sonra okula gönderen,akşam yolumu bekleyen…Benim hiç annem olmadı. Düşünce tutup elimden,acılarımı üfleyen,beni “yavrum” diye seven…Benim hiç annem olmadı. Anneler gününü kutlarken eller,akıyor gözümden seller.Bu nasıl bir kötü kader…Benim hiç…
Sen yüreğime düşen ilk cemreydin,Gözlerimde beliren ilk çiseydin.Şiirlerimdeki ilk kelimeydin.Keşke sen de benim gibi sevseydin. Şimdi sen sol yanımda bir yarasın,Aklıma düştükçe azıp kanarsın.Seneler geçse de hep aklımdasın,Yalanım yok, Allah canımı alsın! ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 759 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…