Yazık etmişsin kendine,
Düşememişsin dengine.
Acırsam namert olayım,
Sen kendin ettin kendine.
Burnun havada gezerdin,
Ben ağlardım, sen üzerdin.
Şimdi imana mı geldin?
Senin hâlinden bana ne!
Gezdiğin yerde yol oldum,
Her gün kapında kul oldum.
Şimdi ben de bir yar buldum,
Hadi sana güle güle…
✍️ Celal Özdemir
Alın teri dökmediğinHaram lokma yutma evlat.Üç günlük şu dünya içinŞerefini satma evlat. Eğilme Hak’tan gayrıya,Kimseyi satma paraya.Oturtsalar da saraya,Sen yolundan çıkma evlat. Harama dikme gözünü,Unutma sakın özünü.Dinle Celal’ın sözünü,Doğru yoldan sapma evlat… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 972Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email…
Olmasan da yanımdaErtelenmiş mutluluklarım,Örselenmiş duygularım,Sızlayan azgın yaralarım,Hiç bitmeyen acılarımVe asla unutamayacağımYaşadıklarım var benim… Yine de her şeye rağmenYaşlanmayan sevdalarım,Tükenmeyen umutlarım,Beklediğim baharlarım var benim… ✍️ Celal Özdemir 🌿 Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.582Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Ilgıt ılgıt esen seher yelleri, Tutun ellerinden getirin yâri. Her an hayalimde yarin cemâli, Tutun ellerinden getirin yâri… Ilgıt ılgıt esen seher yelleri, Ölmeden göreyim son defa yâri. Bekledim yıllarca ben o güzeli, Tutun ellerinden getirin yâri. Dinmez oldu gözlerimde yaşlarım. Hasretinden yandı yüreim bağrım, Gülmek haram oldu her gün ağlarım, Tutun ellerinden getirin yâri….
Beni böyle bırakıp gittiğinde,çaresizce hep ağladım, Yasemen.Sevdan solmasın diye yüreğimdegözyaşlarımla suladım, Yasemen. Çiçekler içinde tek seni sevdim,gayrısını sevemedim, Yasemen.Ayrılık ne zormuş, böyle bilmezdim;çekmeden sezemedim, Yasemen. Gün olur izini bulurum diyeMecnun oldum, geziyorum, Yasemen.Son bir kez yüzünü görürüm diyesürünüyor, ölmüyorum, Yasemen. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.253Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…
Vedalaşmıştık…Bir yaz akşamında,Kavaklar pamuk dökerken,Bakışıp ağlamıştıkSivas’ın taş sokaklarında.Belki sen unuttun amaO masum bakışlarınBugün gibi aklımda. Yaşananlara virgül koyupŞehirden gittiğimde,Nokta koymuştun senGeriye döndüğümde. Şimdi soruyorum:Açık kalmış, kapanmayanBir parantezin içindeNeden, neden, neden? ✍️ Celal Özdemir 🌿 Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.145Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share…