Yazık etmişsin kendine,
Düşememişsin dengine.
Acırsam namert olayım,
Sen kendin ettin kendine.
Burnun havada gezerdin,
Ben ağlardım, sen üzerdin.
Şimdi imana mı geldin?
Senin hâlinden bana ne!
Gezdiğin yerde yol oldum,
Her gün kapında kul oldum.
Şimdi ben de bir yar buldum,
Hadi sana güle güle…
✍️ Celal Özdemir
Hani gidip beni unutacaktın?Hani bağrına taşlar basacaktın?Hani sen adımı anmayacaktın?Gördüğünde söyle, neden ağladın? Demek sen de sözünü tutamadın,Demek sen de beni unutamadın.Demek sen de benim gibi yıllardırSevdanı yüreğinden atamadın. Boşuna gücendik, boşa darıldık,Sen orada, ben burada yıprandık.Uçup giden yılları bitmez sandık,Bahar bitti sevgilim, çok geç kaldık. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.059 Bu…
Sen evlisin, ben evliyim;kadermiş bu, ne diyeyim?Ne sen gel, ne ben geleyim…Affet, çocukluk sevgilim. Kan ağlasa da gözlerim,parçalansa da yüreğim;dayanır, boyun eğerim.Affet, çocukluk sevgilim. Bir zaman aynı yollardangülerek geçerdik ikimiz.Şimdi ayrı dünyalardayız;hatıranda kalayım, çocukluk sevgilim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 936 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…
Ne sılama gidebildim, Ne gurbeti sevebildim. O ateşmiş bende bir mum, O yaktıkça ben eridim. Sıla nere gurbet nere? Karıştı hep birbirine. Her gün azap her gün çile, Isınamadım gurbete. Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.797 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on…
Saatler yalnızlığı çaldığında,Hasretin yüreğime vurduğunda,Başımı yastığa her koyduğumda,Hıçkıra hıçkıra ağlıyorum ben. Bilmiyorum nerdesin, nerelerde,Mektubun yok, gelmiyor haberin de.Seni tanıyanları gördüğümde,Ağlaya ağlaya soruyorum ben. Hatıralar yaramı deştiğinde,Gidişin aklıma her düştüğünde,Sanki cehennemin har ateşinde,Kavrula kavrula yanıyorum ben. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 14.207 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…
Küstün mü sen, Sivas’a gelmiyorsun?Gelip de hallerimi sormuyorsun.Darda mısın, sen bana demiyorsun?Sivas’ın gülleri açtı, gelsene. Buraların tadı mı kaldı sensiz?Unuttun, burada kaldım kimsesiz.Başka yar mı buldun, imansız dinsiz?Madımakla yemlik bitti, gelsene. Eridi karlar, kokuyor kekikler,kayalarda ötüşüyor keklikler.Ellerim koynumda, gözüm yol bekler;burnumda tütüyorsun yar, gelsene. Yeter gayrı ağlatma sen Celal’ı,tükendi yüreği, kalmadı hâli.Beni bekliyor Sivas doktorları;ölüyorum,…
Başı karlı dağlarını,Kıvrım kıvrım yollarını,Kalesini, meydanını…Çok özledim ben Sivas’ın. Bahçesinde güllerini,Ilgıt ılgıt yellerini,“Gardaş” diyen dillerini…Çok özledim ben Sivas’ın. Sularını, havasını,Vadisini, ovasını,Kızılırmak deltasını…Çok özledim ben Sivas’ın. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 842 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp