UMRUMDA BİLE DEĞİLSİN
Sanma evrende güneşsin,
Sanma ki dünyada teksin.
Senden nice güzeller var,
Artık umrumda değilsin…
İster dilin af dilesin,
İster gözünden yaş gelsin,
İster feryadın dağ delsin,
Umrumda bile değilsin.
Çok naz ettin, usandırdın,
Yalanlarınla kandırdın.
Uyuyordum, uyandırdın;
Umrumda bile değilsin…
Eski çamlar bardak oldu,
Yaprakları toprak oldu.
Gönül yeni bir aşk buldu,
Umrumda bile değilsin…
Ele yalan söylemişsin,
“Hâlâ peşimde.” demişsin.
Kız, sen kafayı yemişsin,
Umrumda bile değilsin.
O dediğin eskidendi,
Naz ede ede tükendi.
Aklım başıma geç geldi,
Umrumda bile değilsin.
Bir zamanlar gönlümdeydin,
Şimdi yok hükmündesin.
Tek sitemim kaldı sana:
Umrumda bile değilsin…
✍️ Celal Özdemir