Eskiden
dostlarım vardı.
Akrabalarımdan yakın,
akrabalarım kardeşten yakın,
kardeş ise
canımdan yakındı.
Şimdi
bir ben kaldım.
Canım kardeşimden uzak,
kardeşim akrabalarımdan uzak,
akrabalarım dostlarımdan uzak…
Dostlarım ise
ellerden uzak oldu.
Ve şimdi
bir akşam vakti
kendimle oturuyorum.
Anlıyorum ki
insanı yalnız bırakan
mesafeler değil…
insanların değişmesidir.
✍️ Celal Özdemir
Akşam olur güneş batar,Dertler başlar katar katar.Gece gündüz benle yatar,Parsel parsel sardılar beni. Çok ağlattı, güldürmedi,Süründürdü, öldürmedi.Yâre gitsem yol vermedi,Dağdan dağa sürdüler beni. Coştum Kızılırmak gibi,Daldan düşen yaprak gibi.Ezdiler hep toprak gibi,Yoldan yola serdiler beni. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 941 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…
Bu sokağın her yerindesenin ayak izlerin var.Yüreğimin derinindebıraktığın közlerin var. Dili olsa da konuşsagezindiğim bu sokaklar;seni hâlâ sevdiğimibir de onlar anlatsalar. Akasyalar, manolyalarsanki nispet yapıyorlar.Unutmuşlar kokusunu,senin gibi kokuyorlar. Dili olsa da konuşsagezindiğim bu sokaklar;seni hâlâ sevdiğimibir de onlar anlatsalar. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 718 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…
Bir of çekerek derinden,Hayatımdan sildim seni.Bir çizik geçip üstünden,Defterimden sildim seni. Yüreğimin derininden,Gönlümün sırça köşkünden,Hem ruhum hem bedenimden,Benliğimden sildim seni. Şiir olsan yazmam seni,Diyar olsan gezmem seni.Şimdi bir yâr buldum yeni,Kaderimden sildim seni. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 921 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share…
Sivas Atatürk Lisesi’nde,Son dersin son zilinde,Bir köşede beklerdim,Bir daha göreyim diye. Kalbim çarpardı sessizce,Gözlerim hep yolunda.Bir gülüşün yeterdi bana,Çiçekler açardı içimde. Bir adını söyleyemedim,İçimde kaldı o sevdan.Yıllar geçse de aradan,Unutamıyorum, inan. Koridorlar boşalırken,Kalbim telaş içinde.Bir tebessüm yeterdi bana,Dünyalar benimdi yine. Adımların yankılanırdı,Okulun merdivenlerinde.Göz göze gelir miyiz diye,Beklerdim her seferinde. Sen geçip giderdin usulca,Ben susardım yerimde.Söyleyemediğim…
Yarın düğünün var, evleniyorsun.Verdiğin mendili al da öyle git.Al silahı, artık ne duruyorsun?Sensiz yaşayamam, vur da öyle git. Ben yarınlarımı dünden yitirdim,Artık tüm umutlarımı bitirdim.Bende neyin varsa geri getirdim,Bir helâllik olsun ver de öyle git. Aldırma sen akan gözyaşlarıma,Şuraya bir mezar kaz da öyle git.Kendi ellerinle mezar taşımaSebebiyim diye yaz da öyle git. Ben yarınlarımı…
Tamamlanmamış binası,Ne camı var, ne sıvası.Ağlar anası, babası;Şehit evidir burası. Ağıtları hiç dinmedi,Işıkları hiç sönmedi.Gitti oğul, sağ dönmedi;Şehit evidir burası. Kapıda bekler anası,Sönmüş ocağın çırası.Duvarında solgun resmi;Şehit evidir burası. Bayrağa sarılı tabut,Sessiz ağlar bütün umut.Bu vatana can veren yiğit;Şehit evidir burası. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 824 Bu gönderiyi paylaş: Share on X…