Çok uzaklardan geliyorum,
Ruhum yorgun, kendim yorgun.
Yaralı bir yüreğim var;
Kadere kızgın, dostlara kırgın.
Ben uzaklardan geliyorum,
Geçen yıllarıma dargın,
Umutlarıma dargın.
Bitkin, yorgun, argın…
Uzaklardan geliyorum.
Bir yer arıyorum;
Sessiz, sakin, kimse olmayacak.
Bir ben olmak istiyorum,
Bağıra bağıra ağlayacak.
Sonra ayağa kalkacak,
Hayata yeniden başlayacak.
Bir daha ağlamayacak…
Bir yer arıyorum…
Var mı öyle bir yer?
Söyle, sana soruyorum…
✍️ Celal Özdemir
Kimimiz halk dedik,Kimimiz millet dedik.Anlamadık birbirimizi,Aslında aynı şeyi söyledik. Gelin artık bir olalım,Uykulardan uyanalım.Düşmanlar kapıya dayanmış,Gelin birlikte karşı koyalım. Yok artık sağı solu,Pusuda bekliyor elin oğlu.Düşmanlar aşmadan hududu,Olalım yarınların umudu. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.952 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share…
Ankara’ya kar yağıyormuş.Annen senin için“Bu kız deli yatar.” derdi.“Üstünü iyi ört.” diye tembih ederdi. Sen;Beni sakın dert etme. Üstünü iyi ört,Kendine iyi bak.Üşütme, olur mu? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.126 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Eskidendostlarım vardı.Akrabalarımdan yakın,akrabalarım kardeşten yakın,kardeş isecanımdan yakındı. Şimdibir ben kaldım. Canım kardeşimden uzak,kardeşim akrabalarımdan uzak,akrabalarım dostlarımdan uzak…Dostlarım iseellerden uzak oldu. Ve şimdibir akşam vaktikendimle oturuyorum. Anlıyorum kiinsanı yalnız bırakanmesafeler değil… insanların değişmesidir. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 790 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…
Boynuna sarılacağım,Kollarında uyuyacağım,Anneler gününü kutlayacağım,Benim hiç annem olmadı. Saçlarımı okşayacak,Ağlayınca susturacak,Koruyup da kollayacak,Benim hiç annem olmadı. Hastalanınca üzülen,Soğuklarda üstümü örten,Kalkıp bana çorba pişiren,Benim hiç annem olmadı. Elbiselerimi ütüleyen,Sonra okula yolcu edip gönderen,Akşamları yolumu bekleyen,Benim hiç annem olmadı. Düşünce tutup elimden,Acılarımı geçsin diye üfleyen,Beni “yavrum” diye seven,Benim hiç annem olmadı. Anneler gününü kutlarken eller,Benim gözümden akıyor…
Bazen kapalı gişe yalnızlığı oynuyorum,Bazen sanki bir duvar olup susuyorum.Bazen de sana kızıp kızıp küsüyorum,Ne yapayım ulan, yine de seni seviyorum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.926 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Sevda Yarası Ateşmiş sevda yarası,Bedenim yanıyor anne.Yok mu bunun bir çaresi?Yüreğim kanıyor anne. Üşürken beni sarardın,Hastayken ilaç yapardın.Var mı senin sakladığınSevdaya ilacın, anne? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.487 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp