ZAMANSIZ
Zamansız karşıma çıktın,
Ben sana, sen bana baktın.
Mazide kalan sevdamın
Küllerinden ateş yaktın…
Sen anlattın, ben ağladım.
Ben anlattım, sen ağladın.
Geç kalmadın mı, sevdalım?
Bunca yıl nerede kaldın?
✍️ Celal Özdemir
Zamansız karşıma çıktın,
Ben sana, sen bana baktın.
Mazide kalan sevdamın
Küllerinden ateş yaktın…
Sen anlattın, ben ağladım.
Ben anlattım, sen ağladın.
Geç kalmadın mı, sevdalım?
Bunca yıl nerede kaldın?
✍️ Celal Özdemir
Kerem edip savurduğun küllerim,Lâl eyleyip susturduğun dillerim.Sazımdaki küstürdüğün tellerim,Bir gün senden hesap sorar, bunu bilesin. Uğruna döktüğüm o gözyaşlarım,Boşa çıktı hayallerim, düşlerim.Başucumda duran mezar taşlarım,Bir gün senden hesap sorar, bunu bilesin. Celal’ım, sevmekmiş benim günahım,Dalım kalmadı ki olsun yaprağım.Beni ağlatıp da aldığın ahım,Bir gün senden hesap sorar, bunu bilesin. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret…
Hayat bir ırmak misali,Akmaz geriye geriye.Ellerin olan sevgiliBakmaz geriye geriye. Dağlar yerinde dağdır,Gelmez beriye beriye.Gençlik dediğin bir çağdır,Dönmez beriye beriye. Sevda yürekte yatarmış,Çıkmaz dışarı dışarı.Yarası içeriden kanarmış,Akmaz dışarı dışarı. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 885 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on…
Bazen kapalı gişe yalnızlığı oynuyorum,Bazen sanki bir duvar olup susuyorum.Bazen de sana kızıp kızıp küsüyorum,Ne yapayım ulan, yine de seni seviyorum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.942 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Saçlarını okşamayaKıyıp da gitmezdi elim.Ürkek, mahzun bakışınaDayanamazdı yüreğim. Ne yapsam, neler etsem deDolmadı hiç senin yerin.Bir bilsen nasıl özledimCanım, çocukluk sevgilim. Sanma ki seni unuttum,Döner diye dilek tuttum.Gece hayalinle yattım,Benim çocukluk sevgilim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.051 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…
Dün gece Ay ile dertleştik. Çok üzgündü,anlattı nedenini.Ay, Güneş’e âşıkmış,kavuşamıyormuş. “Güneş geliyor, ben gidiyorum;ben geliyorum, Güneş gidiyor…”dedi ve sitem etti. Sıra bana gelmişti. Dedim ki:“Nankör olma bu kadar.Bunda ne var?Sevmese Güneş seni,olmazdı üzerinde bu ışıklar.Sen Güneş’ten ışık alıyorsun.” Bense;“Acılarımı bir vefasızdan alıyorum.”dedim. Ve Ay utandı,bir daha hiç konuşmadı. Sonra yağmurlar yağdı…Belki de o anAy benim…
Yıllar sonra beni sormuş,Sorarken gözleri dolmuş.Ben unuttu sanıyordum,Demek hâlâ seviyormuş… Onun da bir oğlu varmış,Adı benim adımdanmış.Ben unuttu sanıyordum,Demek o da unutmamış… Duyunca beni ağlattı,Küllerime odun attı.Yaram kabuklandı derken,Eski yaramı kanattı… Görmek istese gözlerim,Buna dayanmaz yüreğim.Bunca yıl nasıl sevdiysem,Yine uzaktan severim… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.987 Bu gönderiyi paylaş: Share on X…