Bu hayattanbaşka ne isterim? Verdi cömertçetarifsiz acıları,vedasız ayrılıkları,vefasız dostları… İşi düştüğü zamanakraba olduğunubir anda hatırlayanları. Verdi durdubol keseden. Ve verirkenhiç eli sıkı olmadı. Ben hayattandaha ne isterim? Zaten en güzel yıllarımıalıp götürdü. Geride isebir avuç hatıra,birkaç kırık umutve yorulmuş bir kalp bıraktı. Şimdi anlıyorum; Hayat bana hiçbir şey borçlu değilmiş.Ama ben…ona gençliğimi borç vermişim. ✍️…

Küçüktüm,dünya büyük sanırdım. İnsanlar iyi,sözler doğru,dostluklar ömürlük sanırdım. Meğer dünyasandığım kadar büyük değilmiş; İnsanların kalbibenim çocukluğumdandaha küçükmüş. ✍️ Celal Özdemir

Sen ilkbaharsın,ben sonbahar. Aramızda yaz var. Yaz sıcaktır,yaz kavurucudur… İkimizi de yakar. Çünkü bazı aşklaraynı mevsimde doğmaz; biri açarken,diğeri dökülür. ✍️ Celal Özdemir

Mevsim hazan,ömrüm hazan. Ben daha dün çocuktum;sen ne çabuk geçtin, zaman? Şöyle bir baktım da geriye: Hayat yalan,ömür yalan,dünya yalan. Kısacası… her şey yalan. ✍️ Celal Özdemir

Sen varkenEylül en sevdiğim aydı. En sevdiğim renk,en sevdiğim koku,Eylül en sevdiğim şarkıydı. Sen varkenher Eylül ilkbahardı. Çiçek bir başka kokar,şarkılar bir başka çalardı. Sonrabaşka bir Eylül geldi. Fidanlar devrildi,yapraklar sarardı.Talan etti her şeyi,seni dalımdan kopardı. Ve geriyehüzünlü Eylüllerve acıları kaldı. ✍️ Celal Özdemir