MEVSİMLER

Dedi ki, ne haldesin?Dedim ki, kendi hâlimdeyim… Dedi ki, kiminlesin?Dedim ki, dertlerleyim… Dedi ki, ne zamandır?Dedim ki, hep böyleyim… Dedi ki, ne zaman biter?Dedim ki, ne bileyim… Dedi ki, umut yok mu?Dedim ki, var belki de… Dedi ki, nerelerde?Dedim ki, kalbimde… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 984 Bu gönderiyi paylaş: Share on X…

Kaderimle bir olup beni ağlattın,Yarama tuz bastın, her gün kanattın.Öldürmek mi yoksa senin bana kastın?Öleyim de sen ağla bundan sonra. Gelmem daha kapına, adını bile anmam.Çok canımı acıttın, artık dayanamam.Yüzümü yere eğdirdin, burada duramam.Gideyim de sen ağla bundan sonra. Senden böyle zalimliği hiç ummazdım,Seni sevmekle kendi mezarımı kazdım.Ben seni yüreğime sevgi ile yazdım,Sileyim de sen…

Bende umut yok ki sana olayım,bende takat yok ki sana varayım.Bırak kendi yaram da kanayayım,bırak kendi ateşimde yanayım. Bende umut yok ki sana vereyim,dizde derman yok ki çıkıp geleyim.Beni dert edip de üzme kendini;uzaktan da olsa severim seni. Bir gün yolum düşer ise oralara,selâmımı bırakırım rüzgârlara.Bil ki hâlâ adın vardır dualarda;uzaktan da olsa severim seni….

Yıllar yılı dargın dargın,Senden ayrı geçti her gün.Çağırsan da gelmem gayrı,Ben yorgunum, yürek yorgun. Bir gün keder, bir gün hüzün,Bir gün dertli, bir gün üzgün.Hâlimi sorarsan eğer,Kendim sürgün, sevdam sürgün. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.109 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share…