GARİP ANAM
Çizgiler dolmuş o nurlu gül yüzüne,
Perde mi indi tanımadın gözüne?
Ben geldim işte, kalk da sarıl kuzuna,
Aç kollarını, ben geldim garip anam.
Ben de senin gibi hiç gülmedim anam,
Bırakmadı gurbet, gelemedim anam.
Senede bir elini öpmedim anam,
Uzat ellerini de öpeyim anam.
Karlar yağmış o simsiyah saçlarına,
Nasıl kıymış zalim yıllar böyle sana?
Ben geldim anam, hadi kalk sarılsana,
Doya doya koklayayım canım anam.
Anam, sakın sanma ki beni hayırsız,
Ben değilim anam, hayat acımasız.
Zalim gurbet ellerde kaldım çaresiz,
Kader böyle imiş, ne diyeyim anam.
Dişimiz yokken sen ağzında öğüttün,
Yanmayalım diye üfledin, soğuttun.
Kendin hiç yemedin, bizleri büyüttün,
Oy benim garip anam, çileli anam…
✍️ Celal Özdemir
Bu sayfanın ziyaret sayısı: 916