Kimine armudun sapı derken,
Kimine üzümün çöpü derken,
Eller evlenip göbek atarken,
Hoşaf yapacaklar senden Ayten.
Benden başka beğenen olmadı,
Beğendiklerin seni almadı.
Baban yapmazsa beni damadı,
Turşu kuracaklar senden Ayten.
Bildim bileli yaşın hep yirmi,
Bir yaş bile gitmiyor ileri.
Mahallenin kıdemli dilberi,
Heykelini dikecekler Ayten.
Dökülmüş dişlerin teker teker,
Yaşıtlarının bebesi asker.
Benden başka seni kimler çeker?
Yalvaracaksın sen bana Ayten.
✍️ Celal Özdemir
Şu gönlüme söz geçmiyor,Unut diyorum, unutmuyor.Unutmuştur diyorum, inanmıyor.Gitti diyorum, bir gün gelir diyor. Gönlüm bile benimle eğleniyor… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.502 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Hani müstakil evlerimiz vardı,Pencerelerden çiçekler sarkardı.Akşam vakti otururken kapıda,Sokağımız hanımeli kokardı. Kağıt külahlarda çekirdeğimiz,Tahtadan tablalarda simidimiz.Taşlı sokağımızda gençliğimiz,Ve bir bir kayboldu ümitlerimiz. Niye büyüdük biz, bilmem ki niye?Hasret kaldık dostluğa ve sevgiye.Andıkça gözlerim oluyor çeşme,İmkânı olsa da dönsek geriye. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 261 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…
Bazen yaram azar, bazen sızım,Yalnızlıkla yazılmış sanki yazım.İnsanları görse de bakan gözüm,Ben garip, kimsesiz ve yalnızım. Akşam olup karanlık çöktüğünde,Işıklar bile tek tek söner gözümde.Daralıyor sanki ruhum bedenimde,Ben garip, kimsesiz ve yalnızım. Zordur seni anlayacak dost bulmak,Acıdır kalabalıklarda yalnız kalmak.Dolsalar da etrafına yumak yumak,Ben garip, kimsesiz ve yalnızım. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı:…
Verem gibi, kanser gibi,Sardı sevdan her yerimi.Ben acılar içindeyken,Kim sarıyor bedenini? Akar gözümden kanlı yaş,Ölüyorum yavaş yavaş.Seni görmeden ölürsem,Haram olsun bana Sivas. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.293 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bilmem ki hangi derdimi söylesem,Dağ diye kumlara yaslanmışım ben.Döküldü çiçeğim meyve vermeden,Dal diye dikene tutunmuşum ben. Sırrımı verecek bir dost ararken,Dost diye düşmana anlatmışım ben.Herkes sevdiğiyle gülüp oynarken,Yar diye ateşe sarılmışım ben. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 415 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…
Tam ortasındayken hazanın,Zamanı mıydı şimdiBu kasırganın, bu tufanın? Tövbe etmişken ben aşka;Bir anda belirdi karşımdaMelek yüzlü, şirin sözlüSen, yeşil gözlü kadın. Belki bana güceneceksin,Belki hiddetleneceksin. Belki de“Deli bu adam” diyeceksin. Eğer seni sevmekle suç işlediysem,Bil ki bu suçun azmettiricisiYeşil gözlerin…Ve sensin. Ah gözleri yeşilim,Ah kanatsız meleğim…Nereden çıktın şimdi karşıma? Taşıyabilir mi bilmemBundan sonra bu yüküYorgun…