Küçüktük;Masallara aldandık,Hayatı masal sandık.Masal başka imiş,Hayat başka.Büyüyünce anladık. Yok artık;Alp Dağları’nın Heidi’si,Pamuk Prenses’i,Polyanna’sı, Kül Kedisi…Bir hayalmiş hepsi,Yokmuş hiçbirisi. Ya şimdi?Yılanlar, çıyanlar,Çakallar, sırtlanlar…İnsan kılığında dolaşanÇıngıraklı yılanlarHer yanımızı sardılar. Kaf Dağı’nı ararkenFırtınalara,Anka kuşlarını ararkenKartallara,Baharı beklerkenBoranlara yakalandık.Yıkıldık,Yağmalandık,Harcandık. ÇünküKüçükken masallara,Büyüyünceİnsanlara aldandık. ✍️ Celal Özdemir

Yine aklıma düştün,Yine yaramı deştin.Madem ki sevmiyordun,Ne idi bana kastın? Bu ettiğin reva mı?Yıktın, gittin dünyamı.Sanma davamdan geçtim,Mahşer dedir devamı. Alacağın olsun yâr,Olmayasın bahtiyar.Dünyada olmasa daMahşerde hesabım var. ✍️ Celal Özdemir

Saatler yalnızlığı çaldığında,Hasretin yüreğime vurduğunda,Başımı yastığa her koyduğumda,Hıçkıra hıçkıra ağlıyorum ben. Bilmiyorum nerdesin, nerelerde,Mektubun yok, gelmiyor haberin de.Seni tanıyanları gördüğümde,Ağlaya ağlaya soruyorum ben. Hatıralar yaramı deştiğinde,Gidişin aklıma her düştüğünde,Sanki cehennemin har ateşinde,Kavrula kavrula yanıyorum ben. ✍️ Celal Özdemir

Adım söylendikçe ağlıyormuşsun,Uzaklara bakıp dalıyormuşsun.Mutlu muyum diye soruyormuşsun,Anladım ki gülüm, sen de mutsuzsun. Sanki ben seni unuttum mu sandın?Yüreğimden söküp attım mı sandın?Her günüm çile, ızdırap içinde;Sen nasıl yandıysan, öylesi yandım. Yıllardır yüzünü bile görmedim,Yemin bozup kimseleri sevmedim.Derdimi kimselere diyemedim,Öğrendim ki gülüm, sen de mutsuzsun. Sanki ben seni unuttum mu sandın?Yüreğimden söküp attım mı sandın?Her…

Bizim şarkımızı her duyduğunda,Maziye dalıp da kaybolduğunda,Başını yastığa her koyduğunda;Sen de benim gibi dalıyor musun? Akşamlar olup da gün bittiğinde,Mazimiz aklına her geldiğinde,Gecenin o hoyrat sessizliğinde;Sen de benim gibi özlüyor musun? Sabahlar olup her uyandığında,Yalnız kaldığını anladığında,Ateşler yüreğine vurduğunda;Sen de benim gibi yanıyor musun? Kapının beyhude çalınışında,Namussuz umudun kırılışında,İki elini koyup da başına;Sen de benim…

Şu kuşun da kanadındaymış yarası,Dertli dertli ötüp ötüp ağlıyor.Onun da benim gibi yokmuş yuvası,Benim gibi dönüp dönüp ağlıyor. Ne karaymış benim alnımın yazısı,Hâlimi görenler durup ağlıyor.Yapışmış yakama da gurbet belası,Anam sılada dizine vurup ağlıyor. Celal efkârlandı, yine coşuyor sazı,Köşelerde durup durup ağlıyor.Bir bedeni kalmış, bir de kırık sazı,Tellerine vurup vurup ağlıyor. ✍️ Celal Özdemir

Kime yaramı göstersem,Bir hançer de o çakıyor.Kimi yârim diye sevsem,Bir ateşte o yakıyor. Kırıldı umudun dalı,Yıkıldı gönül sarayı.Kurudu gözüm pınarı,Her gün ağlaya ağlaya. Açmadı ömrümün gülü,Tomurcukken kuruttular.Ne diriyim ne de ölü,Bir kenarda unuttular. Kırıldı umudun dalı,Yıkıldı gönül sarayı.Kurudu gözüm pınarı,Her gün ağlaya ağlaya. ✍️ Celal Özdemir