İmkânsızlığı bilerek,Kadere isyan ederek,Gözlerinden yaş dökerek;Sen de sevdin mi ben gibi? Gece hayalinle yatıp,Sabah acıyla uyanıp,Her gün canından usanıp;Sen de bezdin mi ben gibi? Gece yarısında kalkıp,Kapı çalınıyor sanıp,İçinde ateşler yanıp;Sen de gezdin mi ben gibi? ✍️ Celal Özdemir
Sanma evrende güneşsin,Sanma ki dünyada teksin.Senden nice güzeller var,Artık umrumda değilsin… İster dilin af dilesin,İster gözünden yaş gelsin,İster feryadın dağ delsin,Umrumda bile değilsin. Çok naz ettin, usandırdın,Yalanlarınla kandırdın.Uyuyordum, uyandırdın;Umrumda bile değilsin… Eski çamlar bardak oldu,Yaprakları toprak oldu.Gönül yeni bir aşk buldu,Umrumda bile değilsin… Ele yalan söylemişsin,“Hâlâ peşimde.” demişsin.Kız, sen kafayı yemişsin,Umrumda bile değilsin. O dediğin…
Yüreği elinde, tekbir dilinde,Destan yazıyor Mehmet’im Afrin’de.Gördüğünde hainleri ininde,Şaha kalkıyor Mehmet’im Afrin’de. Öfkesi kabarıp sabrı taşınca,Yerle yeksan olur düşman her yerde.Vatan aşkı ile bir kez coşunca,Dilde destan olur millet her yerde. Kurnik Dağları’nın en zirvesinden,Kükrüyor düşmana Mehmet Afrin’de.Yakalamış sırtlanı ensesinden,Vuruyor başına Mehmet Afrin’de. Öfkesi kabarıp sabrı taşınca,Yerle yeksan olur düşman her yerde.Vatan aşkı ile bir…