Mecbur muydun bırakmaya elimi,mecbur muydun bozmaya yeminini?Dur, son defa tutayım ellerini;daha sen gitmeden özledim seni. Daha kapıdan çıkmadan gittin sen,gözlerimde kaldı son bakışların.Bir vedayı çok gördün ya bana,içimde sustu bütün yakarışlarım. Şimdi sensiz kalan bu yollarımdaher adımda adını anar oldum.Sen bir anı gibi geçip gittin deben o günde kalıp yarım oldum. ✍️ Celal Özdemir

Boynuna sarılacağım,kolunda uyuyacağım,gününü kutlayacağım…Benim hiç annem olmadı. Saçlarımı okşayacak,ağlayınca susturacak,koruyup da kollayacak…Benim hiç annem olmadı. Hastalanınca üzülen,soğukta üstümü örten,kalkıp da çorba pişiren…Benim hiç annem olmadı. Elbisemi ütüleyen,sonra okula gönderen,akşam yolumu bekleyen…Benim hiç annem olmadı. Düşünce tutup elimden,acılarımı üfleyen,beni “yavrum” diye seven…Benim hiç annem olmadı. Anneler gününü kutlarken eller,akıyor gözümden seller.Bu nasıl bir kötü kader…Benim hiç…