BENİM HİÇ ANNEM OLMADI

Boynuna sarılacağım,
kolunda uyuyacağım,
gününü kutlayacağım…
Benim hiç annem olmadı.

Saçlarımı okşayacak,
ağlayınca susturacak,
koruyup da kollayacak…
Benim hiç annem olmadı.

Hastalanınca üzülen,
soğukta üstümü örten,
kalkıp da çorba pişiren…
Benim hiç annem olmadı.

Elbisemi ütüleyen,
sonra okula gönderen,
akşam yolumu bekleyen…
Benim hiç annem olmadı.

Düşünce tutup elimden,
acılarımı üfleyen,
beni “yavrum” diye seven…
Benim hiç annem olmadı.

Anneler gününü kutlarken eller,
akıyor gözümden seller.
Bu nasıl bir kötü kader…
Benim hiç annem olmadı.

✍️ Celal Özdemir

Bu sayfanın ziyaret sayısı: 764

Bu gönderiyi paylaş:

Share on LinkedIn Share on WhatsApp

Benzer Yazılar

  • DERDİNDEYİM

    Bugün yine derdindeyim,Yüreğimi efkâr sardı.Dalmışım bir derindeyim,Bak yine gözüm yaşardı. O güzel günler mazide,Acıları yüreğimde kaldı.Şimdi neredesin söyle,Seni benden kim kopardı? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 856 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

  • YORGUN GÖZLERİM

    Öyle yorgun ki gözlerimHer gün gözyaşı dökmekten.Öyle yorgun ki ellerimGözyaşlarımı silmekten. Öyle yorgun ki günlerimHer an seni düşünmekten.Öyle yorgun ki ümitlerimHer gün yolunu beklemekten. Öyle yorgun ki düşlerimSeni her gece görmekten.Öyle yorgun ki yüreğimBir ömür seni sevmekten. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.910 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook…

  • DÜN AKŞAM

    Ömür defterinden bir sayfa dahaÇevirdim, kopardım yine dün akşam.Baktım bendeki yırtık fotoğrafa,Hıçkırdım, ağladım yine dün akşam. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.582 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

  • MASALLARA ALDANDIK

    Küçüktük;Masallara aldandık,Hayatı masal sandık.Masal başka imiş,Hayat başka.Büyüyünce anladık. Yok artık;Alp Dağları’nın Heidi’si,Pamuk Prenses’i,Polyanna’sı, Kül Kedisi…Bir hayalmiş hepsi,Yokmuş hiçbirisi. Ya şimdi?Yılanlar, çıyanlar,Çakallar, sırtlanlar…İnsan kılığında dolaşanÇıngıraklı yılanlarHer yanımızı sardılar. Kaf Dağı’nı ararkenFırtınalara,Anka kuşlarını ararkenKartallara,Baharı beklerkenBoranlara yakalandık.Yıkıldık,Yağmalandık,Harcandık. ÇünküKüçükken masallara,Büyüyünceİnsanlara aldandık. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.888 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook…

  • AÇIK PARANTEZ

    Vedalaşmıştıkkavakların pamukçuk döktüğüsıcak bir yaz akşamında. Bakışıp ağlamıştıkşehrin taş sokaklarında. Belki sen unuttun amao günkü masum bakışların,arkamdan ağlayışlarınsanki bugün gibi hep aklımda. Yaşananlara virgül koyupşehirden gittiğimde,sen noktayı koymuştunben geriye döndüğümde. Şimdi dilimdeaçık kalmış bir parantezdeneden, niçin, niye diyeparantezi kapatmayanonlarca kelime… İşte böyle! ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 884 Bu gönderiyi paylaş: Share on…

  • YOKLUĞUNLA VEDALAŞTIM

    Yıllar sonraYolum düştüDoğup büyüdüğüm şehre. Issızdı koskoca şehir,Çünkü sen yoktun içinde. Eski evinize geldim,Ellerin değmişti diyeKapılarına el sürdüm. Ayakların değdi diyeKaldırımlarda yürüdüm. Sen yoktun yine şehirde,Yine yoktun sen o evde. Sonra bir sigara yaktım,Anılarla kucaklaştım,Yokluğunla vedalaştım… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 232 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share…