Ben çocukkenHiç oyuncaklarım olmadı.Arabalar yaptımKendi emeğimle;Konserve kapaklarından,Karpuz kabuklarından. Ben çocukkenLegolarım da olmadı.Evler yapardımHayaller kurupKibrit kutularından,Sokaktaki taşlardan. Ben çocukkenBisikletim de olmadı.Isırıp binerdimBaşkasının bisikletineEkmeğimin ucundan. Defterlerimin sayfasındanKâğıt kayıklar yapardım.Islanıp batınca daBir tane daha yapardım. İmrenmezdim başkalarınınŞatafatlı oyuncaklarına,Süslü püslü urbalarına,Gıcır gıcır ayakkabılarına,Üstü resimli çantalarına. Ve ben çok mutluydum,Yarınlardan umutluydum.Her şeyim oldu zamanla;Gururum aynı gururum,Huyum aynı huyum. Olmayan tek…