Sevgiye hasret bu ülkede
yine de umutlarım huzura gebe.
Kin, nefret yok olana kadar,
insanlar kardeş kalana kadar,
birbirine sarılana kadar
deliksiz uyumak istiyorum.
Ve sonra;
mutluluktan gerile gerile,
kuş sesleri eşliğinde
uyanmak istiyorum.
Ve o sabah
hiç kimse kimseye düşman olmayacak.
Bir çocuk korkmadan gülecek,
bir anne endişesiz uyuyacak.
İşte o gün
insan olduğumuzu
yeniden hatırlayacağız.
✍️ Celal Özdemir
Çocukluğumu özledim. Doğduğum yerleri,Dışarıda öten serçeleri,Kuşları, çiçekleri, ağaçlarıVe bahçemizdeki gülleri. Çocukluğumu özledim. Sobamızın üstündekiKaynayan güğümün seslerini,Kuzinemizin fırınındaPişirdiğimiz patatesleri. Çocukluğumu özledim. Baş köşeye kurulan tekiri,Karlarda oynaşan köpekleri,Çatımıza yuva yapıpBaharda dönen leylekleri. Çocukluğumu özledim. Sokakta bağıran sütçüleri,Meyvecileri, sebzecileri,At arabasının sokaklardaÇıkardığı tekerlek seslerini. Çocukluğumu özledim. Büyüdüğüm sokakları,Koca koca avluları,Saklambaç, yakan topOynadığımız çocukları. Çocukluğumu özledim. Unutulmayan bayramları,Şehre kurulan panayırları,Kimseye…
Ne zamanağlayan bir çocuk görsem,çocukluğum gelir aklıma. Bir şey saplanırtam sol yanıma. Sanki biriyıllar öncesinden çıkıppaslı bir bıçağıyüreğime yeniden saplar. Çünkü bilirim;bir çocuğun ağlamasısadece gözyaşı değildir. Bazen bir evden kovulmuştur,bazen bir sofradan eksilmiştir,bazen de kimsenin duymadığıbir çığlık taşır içinde. Ben de öyleydim. Kapı önlerinde büyümüş,duvar diplerinde susmuş,kimsenin sahip çıkmadığıbir çocuk. O yüzdenne zaman ağlayan bir…
O seni çoktan unuttu,Bir sen unutmadın, gönlüm.Saçlarımı aklar tuttu,Bir sen yaşlanmadın, gönlüm… Yüzümü yere eğdikçe,Bir sen utanmadın, gönlüm.Her gün canımdan bezdikçe,Bir sen uslanmadın, gönlüm. Yaşlar dolarken gözüme,Bir sen çağlamadın, gönlüm.Gören ağlarken hâlime,Bir sen ağlamadın, gönlüm. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.517 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on…
Yaramı gösterdiklerimÜstüne kezzaplar döktü.Sevip gönül verdiklerimKalbimi yerinden söktü. Nerede yanlış yaptık kirve?Kimin camına taş attık?Kimin kapısını kırdık?Biz kimin canını yaktık? Ok atmayı öğrettiğimÖnce bana nişan aldı.Kapımda ekmek verdiğimDoymadı, rızkımı çaldı. Nerede yanlış yaptık kirve?Kimin camına taş attık?Kimin kapısını kırdık?Biz kimin canını yaktık? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.377 Bu gönderiyi paylaş: Share on…
Küçüktük;Masallara aldandık,Hayatı masal sandık.Masal başka imiş,Hayat başka.Büyüyünce anladık. Yok artık;Alp Dağları’nın Heidi’si,Pamuk Prenses’i,Polyanna’sı, Kül Kedisi…Bir hayalmiş hepsi,Yokmuş hiçbirisi. Ya şimdi?Yılanlar, çıyanlar,Çakallar, sırtlanlar…İnsan kılığında dolaşanÇıngıraklı yılanlarHer yanımızı sardılar. Kaf Dağı’nı ararkenFırtınalara,Anka kuşlarını ararkenKartallara,Baharı beklerkenBoranlara yakalandık.Yıkıldık,Yağmalandık,Harcandık. ÇünküKüçükken masallara,Büyüyünceİnsanlara aldandık. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.885 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook…