BORÇ

Gittin ya haber vermeden,Bir elveda bile demeden.Senin bana bu yaptığınıUnutamam yâr, ölmeden. Ciğerimden vurdun beni,Hâlden hâle koydun beni.Biz böyle mi söz vermiştik?Öksüz yetim koydun beni. Nasıl şimdi mutlu musun,Yatarken huzurlu musun?Yaktın beni kor ateşlerde,Senin gibisine lanet olsun. Ciğerimden vurdun beni,Hâlden hâle koydun beni.Biz böyle mi söz vermiştik?Öksüz yetim koydun beni. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın…

Biz çocukkenBizim oralardaMüstakil evlerimiz vardı.İç içe geçmiş bahçeleri,Ağaçlarda akasya çiçekleri,Çiçek gibi de sakinleri vardı.Tertemizdi insanlar;Sular gibi berrak,Güneş gibi sıcaktı. Akşam yatıncaya kadarEvlerimizin kapıları,İnsanların yüreği gibiSonuna kadar açıktı.Çünkü kötü insan yoktu,Korkacak bir şey yoktu. Yoktu fazla kötü insanlar;Hepsini toplasanParmakla sayılacak kadar. Yoktu şimdiki gibiHak yiyenler, sülükler.Gaspçılar, kapkaççılar.Yoktu bizim oralardaÖmür çalan müteahhitler.Bankamatik önündeGaribin emekli aylığınaGöz diken şerefsizler……

Ne zaman ağardı saçlar?Biz daha dün doğmadık mı?Ömür biterken son çanlarÇalındı da duymadık mı? Ne gün gördük ne bir güneş,Ne dost varmış ne de bir eş.Mutluluktan sanki bir kezVerdiler de almadık mı? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.820Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email…