BİZ ÇOCUKKEN
Biz çocukken
Bizim oralarda
Müstakil evlerimiz vardı.
İç içe geçmiş bahçeleri,
Ağaçlarda akasya çiçekleri,
Çiçek gibi de sakinleri vardı.
Tertemizdi insanlar;
Sular gibi berrak,
Güneş gibi sıcaktı.
Akşam yatıncaya kadar
Evlerimizin kapıları,
İnsanların yüreği gibi
Sonuna kadar açıktı.
Çünkü kötü insan yoktu,
Korkacak bir şey yoktu.
Yoktu fazla kötü insanlar;
Hepsini toplasan
Parmakla sayılacak kadar.
Yoktu şimdiki gibi
Hak yiyenler, sülükler.
Gaspçılar, kapkaççılar.
Yoktu bizim oralarda
Ömür çalan müteahhitler.
Bankamatik önünde
Garibin emekli aylığına
Göz diken şerefsizler…
✍️ Celal Özdemir