Sen varken
Eylül en sevdiğim aydı.
En sevdiğim renk,
en sevdiğim koku,
Eylül en sevdiğim şarkıydı.
Sen varken
her Eylül ilkbahardı.
Çiçek bir başka kokar,
şarkılar bir başka çalardı.
Sonra
başka bir Eylül geldi.
Fidanlar devrildi,
yapraklar sarardı.
Talan etti her şeyi,
seni dalımdan kopardı.
Ve geriye
hüzünlü Eylüller
ve acıları kaldı.
✍️ Celal Özdemir
Bahçeleri bozup bina yapmışlar,Eşi dostu bir kenara atmışlar.Yâri gelin edip kına yakmışlar,Böyle mi bıraktım Sivas ben seni? Su başında yok su dolduran kızlar,Ne tanıdık kalmış ne de bir dost var.Aklıma düştükçe ciğerim sızlar,Böyle mi bıraktım Sivas ben seni? Kurumuş sokağımızdaki pınar,Kapanmış köşe başındaki bakkal.Maziyi düşünüp ağlıyor Celal,Böyle mi bıraktım Sivas ben seni? ✍️ Celal Özdemir…
Uzun yıllar sonraBugün haberini aldım. Evliymişsin, mutluymuşsun,İyi de bir mevkiin varmış.Mutlu bir yuva, bir de çocuğun…Ne güzel… Sevindim inan buna.Mutluluğun daim olsun,Kaderin benzemesin bana. Beni sorarsan eğer; Ne sevdan geçti, ne acılarım.Geçen sadeceSensiz ziyan yıllarım. Her gün batımındaBiraz daha artıyor sancılarım. Çok şey değişti sen gideli;Alnımda kat kat kırışıklar,Ağarmış perişan saçlar… Beni en çok üzen…
Seni düşününce bazeniç çekiyorum derinden.Sen yaralı, ben yaralı;bir şey gelmiyor elimden. Yakıyorum bir sigara,vuruyorum duvarlara.Ağlayasım gelir o anhem de bağıra bağıra. Yanıyorum ateşlerde,günlerim geçtikçe böyle.Kısmet değilmiş sevgilim;kavuşamadık seninle. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.972Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Vurulanlar bir gün ölür,Ayrılanlar her gün ölür.Keşke vurup da gitseydin,Geçmiyor bak sensiz ömür. İki dere bir arada,Kaldım ben imkânsızlarda.Sen orada mutlu musun?Ben ağlarken buralarda. Alnımdaki kara yazım,Burnumdaki derin sızım.Olmasa şu dertli sazım,Hem çaresiz hem yalnızım. İki dere bir arada,Kaldım ben imkânsızlarda.Sen orada mutlu musun?Ben ağlarken buralarda. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.027Bu gönderiyi…
Ne sılama gidebildim, Ne gurbeti sevebildim. O ateşmiş bende bir mum, O yaktıkça ben eridim. Sıla nere gurbet nere? Karıştı hep birbirine. Her gün azap her gün çile, Isınamadım gurbete. Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.879Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Bir türkü dönüyor içimde çizik bir pikap gibi. Aynı yerinde takılı kalmış, aynı acıyı tekrar ediyor. “Gidemedim…” diyor türkü “kalamadım…” Ben de öyleyim. Ne tam gidebildim senden ne de kalabildim. Sivas’ın geceleri uzun, insanın içi daha uzun. Ve her şey bir türkünün yarım kalan yerinde asılı kalıyor. Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 225Bu…