Seni düşününce bazen
iç çekiyorum derinden.
Sen yaralı, ben yaralı;
bir şey gelmiyor elimden.
Yakıyorum bir sigara,
vuruyorum duvarlara.
Ağlayasım gelir o an
hem de bağıra bağıra.
Yanıyorum ateşlerde,
günlerim geçtikçe böyle.
Kısmet değilmiş sevgilim;
kavuşamadık seninle.
✍️ Celal Özdemir
Yolcu idim, yolda kaldım.Gonca idim, dalda kaldım.Mecnun oldum, çölde kaldım.Çektiklerim yetmedi mi? Hayat bizi hiç sevmedi,Ne istediysek vermedi.Bir umudum yar da idi,O da bekletti, gelmedi… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 836 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Kapanmaz bir yara imiş,Bir sevda vurgunu, bir yürek yangını.Kul başına bela imiş,Bir sevda vurgunu, bir yürek yangını. Ne öldürür ne güldürür,Bir sevda vurgunu, bir yürek yangını.Sürüm sürüm süründürür,Bir sevda vurgunu, bir yürek yangını. Gece olunca uyutmaz,Bir sevda vurgunu, bir yürek yangını.Sabah olur unutturmaz,Bir sevda vurgunu, bir yürek yangını. Her gün kanar, sargı tutmaz,Bir sevda vurgunu,…
Sanma evrende güneşsin,Sanma ki dünyada teksin.Senden nice güzeller var,Artık umrumda değilsin… İster dilin af dilesin,İster gözünden yaş gelsin,İster feryadın dağ delsin,Umrumda bile değilsin. Çok naz ettin, usandırdın,Yalanlarınla kandırdın.Uyuyordum, uyandırdın;Umrumda bile değilsin… Eski çamlar bardak oldu,Yaprakları toprak oldu.Gönül yeni bir aşk buldu,Umrumda bile değilsin… Ele yalan söylemişsin,“Hâlâ peşimde.” demişsin.Kız, sen kafayı yemişsin,Umrumda bile değilsin. O dediğin…
Kırma umudunu,Yılma ey çocuk.Bölemezler!Bölemeyecekler yurdunu.Sen yeter ki omuz ver,Bozarız biz bu oyunu.Kırma umudunu…! Az daha sabret,Sabret çocuk!Diren yorulmadan. Yoldalar, işte geliyorlar:İpsiz Recep, Topal Osman,Hasan Tahsin, Yahya Kaptan.Dayan, az daha dayan…! Geliyorlar işte;Nene Hatun, Kara Fatma,Şahin Bey, Onbaşı Halide,Rahmiye, Makbule,Bitlis Defterdarı’nın Karısı,Sütçü İmam, Yörük AliVe Köprülü Hamdi. Geliyorlar;Görsün emperyalistler şimdi…! ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret…
Ben seni beklerkenHer trenin, her seferindeNice yolcular gelip geçti,Sen yoktun içlerinde. Şimdi sızılar vurduYorgun dizlerime.Duman çöktü, sis çöktüYolunu gözlemekten gözlerime. Zemheri vurgunu gibiyim,Sanki çığ düşmüş bedenime.Ben artık ben değilim,Gücüm kalmadı beklemeye. Derd-i nihân,Onmaz yaram,Sürgün sevdam,Niye böyle geç kaldın? Bana hep“Çok güzel gözlerin var” derdin.Şimdi gözlerimi görsenTutuşur, yanardı yüreğin. Söyle canparem,Niye yıllarca beklettin? Belki de vardır…
Alnımdaki kara yazım,Burnumdaki derin sızım,Ben çaresiz, ben yalnızım,Nerede kaldın imkânsızım? Geldi kışım, bahar bitti,Umutlar dondu, buz tuttu.Gel artık, canıma yetti,Nerede kaldın imkânsızım? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.727 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp