Benzer Yazılar

  • EVLAT

    Alın teri dökmediğinHaram lokma yutma evlat.Üç günlük şu dünya içinŞerefini satma evlat. Eğilme Hak’tan gayrıya,Kimseyi satma paraya.Oturtsalar da saraya,Sen yolundan çıkma evlat. Harama dikme gözünü,Unutma sakın özünü.Dinle Celal’ın sözünü,Doğru yoldan sapma evlat… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 972Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email…

  • HABERİN YOK

    Ben her gün ağlıyorum,Senin bundan haberin yok.Ben her gün ölüyorum,Senin bundan haberin yok. Ben seni hâlâ seviyorum,Senin bundan haberin yok.Haberin olsa bile nafile,Çıkıp bir gün geleceğin yok… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 941Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

  • YALAN

    Senin her şeyin yalanmış,Özün yalan, sözün yalan.Kaç mevsim beklettin beni,Yazın yalan, güzün yalan. Sevmedim onu demişsin,Ne de kolay söylemişsin.Çok sevdim, çok değer verdim;Sen beş para etmezmişsin. Yaktım bütün mektupları,Mektuptaki yazın yalan.Yırttım tüm fotoğrafları,Resimdeki yüzün yalan. Sevmedim onu demişsin,Ne de kolay söylemişsin.Çok sevdim, çok değer verdim;Sen beş para etmezmişsin. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı:…

  • SANDAL

    Okyanusun ortasındaGezen bir sandal gibiyim.Kimseler yok etrafımda,Şaşkınım, aptal gibiyim. Bir o yana, bir bu yanaTutturamadım bir rota.Yavaş yavaş batıyorum,Yalpalaya yalpalaya. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 587Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

  • NE ZAMAN BÜYÜDÜK USTA?

    Biz daha demin çocuktuk,Ne zaman büyüdük usta?Minnacıktık, küçücüktük,Ne zaman süzüldük usta? Dalda duran tomurcuktuk,Ne zaman döküldük usta?Körpeciktik, genceciktik,Ne zaman büküldük usta? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 905Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

  • BENİM HİÇ ANNEM OLMADI

    Boynuna sarılacağım,kolunda uyuyacağım,gününü kutlayacağım…Benim hiç annem olmadı. Saçlarımı okşayacak,ağlayınca susturacak,koruyup da kollayacak…Benim hiç annem olmadı. Hastalanınca üzülen,soğukta üstümü örten,kalkıp da çorba pişiren…Benim hiç annem olmadı. Elbisemi ütüleyen,sonra okula gönderen,akşam yolumu bekleyen…Benim hiç annem olmadı. Düşünce tutup elimden,acılarımı üfleyen,beni “yavrum” diye seven…Benim hiç annem olmadı. Anneler gününü kutlarken eller,akıyor gözümden seller.Bu nasıl bir kötü kader…Benim hiç…