Ağlattın Yine Beni
Dün sen aklıma düştün de,
Hayallerimden geçtin de,
Yaralarımı deştin de
Ağlattın lan yine beni.
Bir dosttan aldım haberi,
Demek gülmedin ben gibi.
Bulamamışsın dengini,
Ağlattın lan yine beni…
Sen benim ilk bakışımdın,
Döktüğüm ilk gözyaşımdın.
Seni ben mutlu sanmıştım,
Ağlattın lan yine beni…
Ey benim çocukluk aşkım,
İlk göz ağrım, ilk bakışım.
Islandı kirpiğim, kaşım,
Ağlattın lan yine beni…
✍️ Celal Özdemir
Üç yüz altmış beş gün değil hasretim,Üç yüz altmış beş hafta değil çektiklerim.Üç yüz altmış beş ay olmuş seni görmeyeli.Üç yüz altmış yıl daha bana ömür verselerdi;Bir kez görmek için seni, beklemeye değerdi… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.054 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share…
Seviyor, sevmiyor diyeAkasya yapraklarından,İskambil kâğıtlarındanFal tutan çocuklardık biz. Sevince candan severdik,Bir gün görmezsek özlerdik.Hem sevip hem diyemezdik,Tertemiz çocuklardık biz. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 564 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp
Hani; Giderken bir şarkı söylemiştin ya… “Elbet bir gün buluşacağız,Bu böyle yarım kalmayacak” demiştin. Yıllar gelip geçti de,Saçlarıma aklar düştü deBiz hâlâ buluşamadık sevgilim. Umut işte be sevgilim…Canlılar ölüyor,Çiçekler soluyor,Ağaçlar kuruyor,Ama umutlar hiç ölmüyor. Yıllardır ben seni;Bazen sahillerde,Bazen bir geminin güvertesinde,Bazen de vedalaştığımız yerdeBuluşacağız diye hep bekliyorum sevgilim. Dolunaylı gecelerde yakamozlara,Rüzgârlı gecelerde dalgalara,Bazen de sevdalı…
Sivas’ın bağrında bir mavi düş,Sessizce uzanır Hafik gölü.Rüzgârı serindir, suyu berrak,Yüreğe dokunur her bir yolu. Sabahında kuşlar türküler söyler,Akşamında göl aynaya döner.Gurbetten bakanın içi sızlar,Hafik deyince gönül hep döner. Bir taşında çocukluk saklıdır,Bir dalında eski hatıralar.Kim bir kez sevdiyse bu diyarı,Hafik kalbinde ömür boyu yaşar. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 883 Bu gönderiyi…
Bir yiğit yaşardı Sivas elinde;Efsaneydi o âlemin dilinde.Tespihi elinde, hançer belinde,Zalimlerin korkusuydu Yadigâr. Hep dağıtırdı ne varsa elinde,Taht kurmuştu fukaranın gönlünde.Fukara beklerdi dönüş yolunda,Gariplerin babasıydı Yadigâr. Evinin önünde kerpiçten duvar,Diz çöktü önünde kabadayılar.Küçüğünü sever, büyüğü sayar,Adamların adamıydı Yadigâr. Tiril tiril kumaştandı urbası,Yumurta topuktu ayakkabısı.Asfaltlarda yankılanırdı sesi,Kükreyen aslan gibiydi Yadigâr. Kalleşler bir gün ona pusu kurdu,Üç…
Bilmem ki hangi derdimi söylesem,Dağ diye kumlara yaslanmışım ben.Döküldü çiçeğim meyve vermeden,Dal diye dikene tutunmuşum ben. Sırrımı verecek bir dost ararken,Dost diye düşmana anlatmışım ben.Herkes sevdiğiyle gülüp oynarken,Yar diye ateşe sarılmışım ben. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 512 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on…