ALDANMA

Yine gece oldu.Issız sokaklardayürüyorum ağır ağır.Koca şehir ıssız,ben ıssızım… Birkaç martı uçuyorrıhtımın üstünden.Sessizce süzülüyorlar.Martılar suskun,ben suskunum. Deniz bile uslu,medcezirler yok bu gece.Üstü puslu mu puslu.Denizler yorgun,ben yorgunum. Uzakta bir ışık yanıyor.Köpekler havlıyorlar.Belli ki benden huylandılar.Onlar bana kızgın,bense kadere kızgınım… ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.988 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share…

Sorarsanız ben nerdeyim;gurbetin gurbetindeyim.Acıdayım, kederdeyim;gurbetin gurbetindeyim. Ne kapımı çalanım var,ne hâlimi soranım var.Ne sesimi duyanım var;gurbetin gurbetindeyim. Gündüz biter, güneş batar,hüzün çöker katar katar.Ne yerim var ne yurdum var;gurbetin gurbetindeyim. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 938 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share…

Bugünlerde yok yine ne tadım ne tuzum,Dışım gülüyor ama kötüyüm, bir hoşum.Sanmayın ki koca bir büyük devirdim,Aşkı meze yaptım, sevdadan sarhoşum. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 1.930 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share on WhatsApp

Kapanmaz bir yara imiş,Bir sevda vurgunu, bir yürek yangını.Kul başına bela imiş,Bir sevda vurgunu, bir yürek yangını. Ne öldürür ne güldürür,Bir sevda vurgunu, bir yürek yangını.Sürüm sürüm süründürür,Bir sevda vurgunu, bir yürek yangını. Gece olunca uyutmaz,Bir sevda vurgunu, bir yürek yangını.Sabah olur unutturmaz,Bir sevda vurgunu, bir yürek yangını. Her gün kanar, sargı tutmaz,Bir sevda vurgunu,…

Gitme diye yalvarmıştın,Peşim sıra ağlamıştın.Tek satır olsun yazmadın,Meğer sen bir yalanmışsın. İki dere bir arada,Yolcuyum imkânsızlarda.Sen orada mutlu musun?Ben ağlarken buralarda. Öldürmedin, süründürdün,Elleri bana güldürdün.Kınalar yak ellerine,Öldüğümü duyduğun gün. İki dere bir arada,Kalmışım ben araf(lar)da.Hepimiz birer yolcuyuz,Kalmaz bu dünya sana da. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 885 Bu gönderiyi paylaş: Share on X…

Boynuna sarılacağım,kolunda uyuyacağım,gününü kutlayacağım…Benim hiç annem olmadı. Saçlarımı okşayacak,ağlayınca susturacak,koruyup da kollayacak…Benim hiç annem olmadı. Hastalanınca üzülen,soğukta üstümü örten,kalkıp da çorba pişiren…Benim hiç annem olmadı. Elbisemi ütüleyen,sonra okula gönderen,akşam yolumu bekleyen…Benim hiç annem olmadı. Düşünce tutup elimden,acılarımı üfleyen,beni “yavrum” diye seven…Benim hiç annem olmadı. Anneler gününü kutlarken eller,akıyor gözümden seller.Bu nasıl bir kötü kader…Benim hiç…