Son zil çalınca lisede,
Seni beklerdim köşede.
Konuştuğumuz o günler
Kaybolup gitti mazide.
Şimdi anı defterimde
Şiirini okuyorum.
Yaş doluyor gözlerime,
Tutamıyor, ağlıyorum.
Kalsa da her şey mazide,
Sevgin hâlâ yüreğimde.
Ben seni hep seveceğim
Dünya durdukça yerinde.
Şimdi anı defterimde
Şiirini okuyorum.
Yaş doluyor gözlerime,
Tutamıyor, ağlıyorum.
✍️ Celal Özdemir
Yıllardır görmedim seni,Neredesin nağme gözlüm?Bulamadım yolunu, izini,Neredesin nağme gözlüm? Çocukluk aşkım,İlk bakışım,Nağme gözlüm,Melek yüzlüm,Şiir sözlüm,Neredesin? Sevdan yaşadı kalbimde,Neredesin nağme gözlüm?Volkanlar yandı içerimde,Neredesin nağme gözlüm? Çocukluk aşkım,İlk bakışım,Nağme gözlüm,Melek yüzlüm,Şiir sözlüm,Neredesin? Çizgiler oluştu yüzümde,Neredesin nağme gözlüm?Derman kalmadı dizimde,Neredesin nağme gözlüm? Çocukluk aşkım,İlk bakışım,Nağme gözlüm,Melek yüzlüm,Şiir sözlüm,Neredesin? ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 2.477 Bu gönderiyi…
Uzun yıllar sonraBugün haberini aldım. Evliymişsin, mutluymuşsun,İyi de bir mevkiin varmış.Mutlu bir yuva, bir de çocuğun…Ne güzel… Sevindim inan buna.Mutluluğun daim olsun,Kaderin benzemesin bana. Beni sorarsan eğer; Ne sevdan geçti, ne acılarım.Geçen sadeceSensiz ziyan yıllarım. Her gün batımındaBiraz daha artıyor sancılarım. Çok şey değişti sen gideli;Alnımda kat kat kırışıklar,Ağarmış perişan saçlar… Beni en çok üzen…
Her gün seni görmekten,Rüyam yorgun, düş yorgun.Her gün yol beklemekten,Bahar yorgun, kış yorgun. Her gün sitem yazmaktan,Divit yorgun, el yorgun.Sana türkü yakmaktan,Nefes yorgun, dil yorgun. Kerem gibi yanmaktan,Ateş yorgun, köz yorgun.Ferhat gibi ağlamaktan,Yaşlar yorgun, göz yorgun. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 863 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share…
Sen sevene değil, sevdim diyene inandın.Hem beni yaktın, hem de kendin yandın.Hani ben güneştim ya, sen de dolunaydın?Sen benim canımı bilsen ne çok acıttın. Kim ne dedi de yalanlarla kandırdı seni?İnsan terk eder mi ölümüne böyle seveni?Bak, üstün tuttun benden yalan söyleyeni;Yoksa gariban diye mi terk ettin beni? İçimdeki sızıya verem diyor doktorlar.Sen açtın yüreğime…
Kırdın dallarımı, gül bırakmadın,Döktün saçlarımı, tel bırakmadın.Adını diyecek dil bırakmadın,Ama yine de yaşıyorum sana inat. Beni gezdirmedik çöl bırakmadın,Tükettim ömrümü, yıl bırakmadın.Ölümden öteye yol bırakmadın,Ama yine de yaşıyorum sana inat. ✍️ Celal Özdemir Bu sayfanın ziyaret sayısı: 921 Bu gönderiyi paylaş: Share on X (Twitter) Share on Facebook Share on LinkedIn Share on Email Share…
Sivas’ta aşk, ayazda üşüyen ellerdir,Bir çayın buharında saklı düşlerdir.Kızılırmak gibi ağır akar sevda,Sessizdir ama derindir, söz verdirir adama. Taş sokaklarda yankılanır adın,Çifte Minare gölgesinde utangaç bir kadın.Kangal rüzgârı savurur saçlarını,Ben içime çekerim kokunu, dumanlı dağlarını. Sivas’ta aşk öyle kolay söylenmez,Bir bakış yeter ama herkese verilmez.Yar sevdi mi tam sever, yarım bırakmaz,Ya ömürlük olur… ya da…